I SA/Lu 924/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne - w zakresie zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 stycznia 2018 r. odmawiające zawieszenia postępowania. W dniu 9 lutego 2018 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo datowane na 7 lutego 2018 r. Pismo to w swej treści stanowiło zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 stycznia 2018 r. odmawiające zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie czy zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak NSA w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2011 r., II FZ 196/11, LEX nr 844576). Katalog przypadków, w których wniesienie zażalenia jest dopuszczalne, jest katalogiem zamkniętym (H.Knysiak-Sudyka w Komentarzu do art. 194 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, SIP Lex). Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. W katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a., na które służy zażalenie, nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania. Zwrócić też uwagę trzeba, że jednocześnie prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w art. 131 zd. 2 p.p.s.a. (stanowi on, że na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania przysługuje zażalenie). Uznać zatem należy, że takie postanowienie (o odmowie zawieszenia postępowania) jest niezaskarżalne w drodze zażalenia. Mając na względzie powyższe przyjąć należy, że postanowienie WSA w Lublinie z dnia 11 stycznia 2018 r. nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem zażalenie na to postanowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne i należy je odrzucić na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a.