I SA/Lu 93/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. - w zakresie wniosku doradcy podatkowego [...] o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; postanawia : odmówić doradcy podatkowemu [...] przyznania wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na wcześniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego postanowieniem z dnia 23 czerwca 2009 r. /k. 65/ przyznano stronie skarżącej prawo pomocy m.in. poprzez ustanowienie doradcy podatkowego. W wykonaniu powyższego postanowienia, Krajowa Rada Doradców Podatkowych zawiadomiła tut. sąd, że w sprawie niniejszej pełnomocnikiem skarżącej została wyznaczona doradca podatkowy [...], której skarżąca udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa /k. 82/. Z protokołu ogłoszenia orzeczenia w sprawie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 października 2009 r.) wynika, iż po jej wywołaniu stawił się pełnomocnik strony ustanowiony w ramach prawa pomocy ww. doradca podatkowy. W dniu 15 października 2009 r. do tut. sądu wpłynęło złożone osobiście przez pełnomocnika skarżącej pismo procesowe, w którym pełnomocnik wnosi o ustalenie i wypłatę wynagrodzenia dotyczącego reprezentowania skarżącej jako pełnomocnika w sprawie. Złożony wniosek o przyznanie na rzecz pełnomocnika wynagrodzenia nie zawierał jednak oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części zgodnie z treścią § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2002 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności dorady podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie stwierdził, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej "ppsa" wyznaczony doradca podatkowy [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, niewątpliwie należy także sporządzenie wniosku o wypłatę wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w sprawach obowiązków podatkowych. Nie mniej jednak, zawarty w ww. piśmie procesowym z dnia 15 października 2009 r. wniosek o przyznanie doradcy podatkowemu wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu nie może zostać uwzględniony z niżej przytoczonego powodu. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, iż znajdujący się w aktach sprawy wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w § 3 ust. 2 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2002 r. Brak takiego oświadczenia pełnomocnika wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia braków, opisanego w art. 49 ppsa. Warunkiem uzyskania wynagrodzenia przez pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego i rzecznika patentowego) ustanowionego w ramach instytucji prawa pomocy jest złożenie stosownego wniosku oraz złożenie oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Biorąc powyższe pod uwagę, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt. 8 ppsa należało orzec jak w sentencji. Art. 210. § 1.