I SA/Lu 943/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009r. skarżący – J. P. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek podyktowany jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jego sytuacja finansowa nie pozwala na wykonanie zobowiązania w wysokości 166.598 zł, a egzekucja wiązałaby się z niewypłacalnością i pozbawieniem jego rodziny niezbędnych środków utrzymania. Nadto decyzja została wydana przez niewłaściwy organ, z rażącym naruszeniem prawa, dlatego nie powinna stanowić postawy do nakładania obowiązków i prowadzenia egzekucji względem podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Z powyższego wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, a sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ppsa nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Zatem twierdzenia strony powinny być poparte także dokumentami źródłowymi. Przesłanki uwzględnienia przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały wymienione alternatywnie i w sposób wyczerpujący - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustalając pojęcie "znacznej szkody" w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez pojęcie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji. Podkreślić należy, że skarżący występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności, mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, powyższych wymogów nie spełnia wniosek skarżącego, gdyż nie wykazał on dostatecznie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa. Wskazać należy, że uzasadnienie wniosku sprowadza się jedynie do ogólnych sformułowań nieuprawdopodobnionych jakimikolwiek okolicznościami faktycznymi. Do takich okoliczności nie można zaliczać subiektywnego przeświadczenia skarżącego o ewentualnej wadliwości zaskarżonej decyzji. Ta kwestia będzie bowiem badana przez Sąd przy rozpoznawaniu skargi. Należy podkreślić, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pociąga za sobą dolegliwość finansową, rodząc określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia, nie oznacza to jednak, że zawsze w takiej sytuacji należy zastosować wyjątkowe rozwiązanie prawne, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie zawsze wykonanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 166.598 zł spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Ocena ta nie jest możliwa, gdy skarżący jak w niniejszej sprawie, nie przedstawia swojej sytuacji majątkowej, a jedynie wskazuje na możliwość wystąpienia wskazanych skutków. Należy również wskazać, że egzekwowane roszczenie ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego są odwracalne, albowiem w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi nadpłacone kwoty podlegać będą zwrotowi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia