I SA/Lu 954/12

PostanowienieWSA w Lublinie2013-09-12

Skład orzekający: Danuta Małysz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, złożony po upływie siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia, podlega odrzuceniu jako spóźniony?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlega odrzuceniu jako spóźniony, jeżeli został złożony po upływie siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia, zgodnie z art. 87 § 1 PPSA. W sytuacji, gdy przyczyna uchybienia terminu (brak środków) ustała najpóźniej w dniu uiszczenia wpisu, a wniosek złożono po upływie kolejnych siedmiu dni, jest on niedopuszczalny.
Stan faktyczny
Skarżący M. L. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni. Po doręczeniu wezwania, wpis został uiszczony po terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, podając jako przyczynę brak środków finansowych. Sąd rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu, stwierdzając jego spóźnienie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek M. L. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej postanawia: - odrzucić wniosek M. L. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 26.11.2012r. (k-21 akt sądowych) skarżący M. L., działający przez pełnomocnika - radcę prawnego, wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie ze wskazaniem, że opłatę należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia oraz że niewykonanie wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Odpis zarządzenia, o którym mowa, doręczony został pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5.12.2012r. (k-23). Należny wpis od skargi uiszczony został przez skarżącego dnia 24.12.2012r. (k-30). Wobec nieuiszczenia wpisu od skargi w zakreślonym terminie, postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012r. (k-25-26) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skargę odrzucił. W dniu 21.01.2013r. (vide: datownik pocztowy, k-50) skarżący, działający przez pełnomocnika, wniósł wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie (k-34-45). W uzasadnieniu wniosku podał, że skarżący nie uiścił opłaty w terminie, gdyż jedynym jego źródłem utrzymania jest emerytura w kwocie 3023,92 netto wypłacana na rachunek bankowy z dołu 25 dnia każdego miesiąca, przy czym emerytura za grudzień 2012r. wpłynęła w dniu 21.12.2012r. (piątek), a zapłata wpisu nastąpiła 24.12.2012r. (poniedziałek). Wyjaśnił, że przed otrzymaniem emerytury nie miał środków wystarczających na wpłatę wpisu i nie mógł ich zdobyć, na przykład w drodze pożyczki od rodziny. Wskazał także, że przez skarżącego złożone zostały 4 skargi, zatem łącznie z tytułu wpisu miał on zapłacić 2000 zł. Jednocześnie nie kwestionował doręczenia odpisu zarządzenia z dnia 26.11.2012r. i potwierdził, że termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 12.12.2012r. Do wniosku dołączył legitymację emeryta-rencisty, decyzję emerytalną z dnia 29.06.2009r., zawiadomienie o wysokości wypłacanego świadczenia w związku z jego zajęciem z dnia 29.11.2012r., zawiadomienie o zajęciu świadczenia z dnia 16.11.2012r., tytuły wykonawcze nr [...], wyciąg z rachunku bankowego z dnia 21.12.2012r., potwierdzenie dokonania zapłaty wpisu (wszystkie dokumenty w kserokopiach poświadczonych za zgodność z oryginałem). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art.85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, jednakże z art.86 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art.87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1) i w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Art.88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak wyjaśniono wyżej, wnosząc o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jako przyczynę uchybienia terminu skarżący podał, że do dnia 21.12.2012r. nie miał środków wystarczających na zapłatę należnego wpisu. Żadne inne okoliczności mające usprawiedliwiać uchybienie terminu nie zostały przywołane. Uwzględniając powyższe zauważyć należy, że przyczyna uchybienia terminu, na jaką wskazuje skarżący, ustała najpóźniej w dniu 24.12.2012r., tj. w dniu uiszczenia przez niego wpisu od skargi. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia tego wpisu wniesiony został w dniu 21.01.2013r., a zatem po upływie wynikającego z art.87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu. W konsekwencji przedmiotowy wniosek, jako spóźniony, podlega odrzuceniu na podstawie art.88 p.p.s.a. Dla porządku dodać należy, że dla powyższej oceny nie ma znaczenia data, w jakiej skarżącemu (jego pełnomocnikowi) doręczone zostało postanowienie o odrzuceniu skargi, ani też data uprawomocnienia się tego postanowienia, bowiem strona nie tylko nie twierdzi, że w dniu 24.12.2012r. nie wiedziała, iż uiściła wpis po upływie terminu, ale wręcz przyznała, że od dnia 6.12.2012r. wiedziała, jaki termin obowiązywał ją dla dokonania tej czynności. Niezależnie zaś od powyższego wyjaśnić należy, że skoro skarżący - w jego ocenie - nie posiadał środków na pokrycie opłat sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania, to powinien był skorzystać, w stosownym terminie, z instytucji prawa pomocy (art.243 i nast. p.p.s.a.). Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.88 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło