I SAB/Lu 1/06

Dnia 3 lutego 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za XI i XII 2003 roku p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Dnia 5 stycznia 2006 roku wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego, skarga G. D. na bezczynność tego organu w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2003 roku wraz z odpowiedzią na skargę i częścią akt administracyjnych /pozostała część akt administracyjnych znajduje się już w Sądzie załączona do innej sprawy/. Ponieważ skarga sporządzona została przez pełnomocnika, jednak - z naruszeniem art.37 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - pełnomocnictwa nie dołączono, a nadto skarga nie była opłacona, na podstawie art49 § l i art.220 § l i 3 powołanej ustawy pełnomocnik strony wezwany został do usunięcia braku skargi i uiszczenia należnego wpisu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, o którym mowa, doręczone zostało pełnomocnikowi dnia 18 stycznia 2006 roku /przez wydanie do rąk własnych!, zatem termin do dokonania czynności upłynął z dniem 25 stycznia 2006 roku, jednakże pełnomocnictwo nie zostało złożone, ani wpisu nie opłacono. Stosownie do art.220 § l powołanej ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, a może jedynie je odrzucić lub pozostawić je bez rozpoznania. Wobec tego złożenie przez pełnomocnika strony oświadczenia o cofnięciu skargi nie ma znaczenia. W odniesieniu do treści tego pisma zauważyć jedynie należy, że złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia pełnomocnika do wykazania umocowania przy pierwszej czynności podejmowanej w postępowaniu przed sądem administracyjnym, co jasno wynika z powołanego wyżej art. 37 § 1 ustawy procesowej. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.