I SAB/Lu 1/07

PostanowienieWSA w Lublinie2007-06-15

Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Kwiatek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu administracji publicznej, dokonane po wydaniu przez organ decyzji uwzględniającej żądanie strony, jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że cofnięcie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne, jeśli strona skarżąca otrzymała decyzję uwzględniającą jej żądanie, a cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług. Po wniesieniu skargi organ wydał decyzję uwzględniającą żądanie strony. Strona skarżąca, w związku z wydaniem decyzji, cofnęła żądanie skargi, ograniczając je do zwrotu kosztów postępowania, a następnie ostatecznie potwierdziła cofnięcie skargi. Sąd pierwszej instancji umorzył postępowanie, ale Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie. Po ponownym rozpoznaniu sprawy przez WSA, strona skarżąca ostatecznie potwierdziła cofnięcie skargi.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zwrócono stronie kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące listopad i grudzień 2003 roku p o s t a n a w i a : I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić stronie kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). W dniu 26 lipca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga G. D., wniesiona za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego, na bezczynność tego organu w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące listopad i grudzień 2003 roku. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o jej oddalenie, wywodząc, iż w załatwieniu sprawy podatniczki nie nastąpiła zbędna zwłoka organu podatkowego, a wszelkie działania w sprawie podejmowane są wnikliwie i szybko. Pismem procesowym z dnia 14 października 2005 r. (k.-39) pełnomocnik strony poinformował, że w dniu 14 września 2005 r. skarżąca otrzymała decyzję organu, wydaną w trybie uwzględnia skargi w całości i w związku z tym "ogranicza żądanie do zwrotu kosztów procesu". Postanowieniem z dnia 4 listopada 2005 r. (K.-42) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, uznając iż dalsze postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - zwanej dalej "ppsa"/ umorzył postępowanie w sprawie oraz w trybie art. 201 § 1 ppsa zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Naczelnika Urzędu Skarbowego, postanowieniem z dnia 24 stycznia 2007 r. (k.-63) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Następnie, zarządzeniem z dnia 2 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wezwał pełnomocnika Naczelnika Urzędu Skarbowego do nadesłania decyzji wydanej po zakończeniu postępowania podatkowego w przedmiocie określenia G. D. podatku od towarów i usług za miesiące listopad i grudzień 2003 r. wraz z dowodem doręczenia decyzji stronie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ podatkowy nadesłał do tutejszego Sądu decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] (k-75) w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2003 r., doręczoną stronie 9 września 2005 r.(k-79). W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2007 r. pełnomocnik G. D. został wezwany do wyjaśnienia, czy zawarty w piśmie z dnia 14 października 2005 r. zwrot "ograniczam żądanie do zwrotu kosztów", rozumieć należy jako cofnięcie skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 15 maja 2007 r. (k.95) pełnomocnik strony odpowiedział twierdząco. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm./, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, co daje podstawę do umorzenia postępowania, stosownie do treści art. 161 ( 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit.a i § 2 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło