I SAB/Lu 10/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. postanawia : - odrzucić skargę. W dniu 29 września 2009 r. M.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa polegającą na niedoręczeniu jej, jako stronie postępowania, decyzji wydanej w dniu [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie płatności do gruntów rolnych na 2004 rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Zgodnie zaś z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 wskazanego przepisu sąd administracyjny dokonuje kontroli w przypadkach skarg na bezczynność organów w przypadku określonym wyżej. Należy wskazać, iż "doręczenie decyzji" wydanej w postępowaniu administracyjnym nie mieści się w kategorii aktów i czynności wskazanych w katalogu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. ponieważ zgodnie z art. 109 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst. jedn. z 2000 r., Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), doręczenie decyzji jest czynnością procesową – techniczną. Powołany wyżej przepis p.p.s.a. nie obejmuje swoim zakresem czynności doręczenia decyzji organu będącej przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie. Ponadto z art. 149 p.p.s.a. wynika, iż brak jest regulacji prawnej określającej jakie mogłoby w takiej sprawie zapaść rozstrzygnięcie. W przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność organu, sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przepis ten jest zatem skutkiem regulacji z art. 3 § 2 p.p.s.a. nieprzewidującej możliwości zaskarżenia niedoręczenia wydanej decyzji. Reasumując Sąd uznał, iż doręczenie decyzji jest czynnością techniczną, na którą nie przysługuje skarga do sądu, a zatem wniesienie skargi w tym zakresie jest niedopuszczalne. Na marginesie należy dodać, iż jeśli skarżąca twierdzi, że jest stroną postępowania, a mimo to została pominięta w postępowaniu administracyjnym może zweryfikować prawidłowość przeprowadzonego postępowania w trybie przepisów regulujących instytucję wznowienia postępowania. W związku z powyższym, mając na względzie dyspozycję art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.