I SAB/Lu 10/12

Przewodniczący w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. S. na zarządzenie Przewodniczącego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie z dnia 24 lipca 2014r. w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia - odrzucić zażalenie. W dniu 24 lipca 2014r. Przewodniczący w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego – M. S. z dnia 25 kwietnia 2014r. (data pisma), wobec nieusunięcia jego braku formalnego – sprecyzowania jego charakteru procesowego. Zarządzenie wraz z pouczeniem o trybie i terminie do złożenia zażalenia doręczono skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2014r. W dniu 18 sierpnia 2014r. skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia przez złożenie jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem. Skarżący nie usunął powyższego braku formalnego. Złożył jedynie pismo w którym wskazał, iż w związku z wezwaniami Sądu wzywa do nieczynienia przeszkód jego prośbom wniesionym do Sądów Administracyjnych i Sądów Cywilnych. Wniósł o zmianę zarządzeń i zrekompensowanie mu poniesionych kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 47 § 1 ppsa do pisma należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich innym stronom. W rozpatrywanej sprawie skarżący był zobowiązany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, którym był brak odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem. W zakreślonym terminie brak formalny nie został uzupełniony. Skoro więc nie uzupełniono w terminie wskazanego braku formalnego, zażalenie podlegało odrzuceniu. Z tych względów stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia.