I SAB/Lu 11/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. w zakresie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 października 2014 r. w przedmiocie odrzucenia skargi postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. S., z powodu niewskazania przez skarżącego organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi oraz sprawy, której organ ten nie załatwił w terminie. Powyższe postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 16 października 2014 r. wraz z pouczeniem o możliwości zaskarżenia tego postanowienia skargą kasacyjną, o warunkach formalnych tego środka zaskarżenia oraz o trybie i terminie jego wniesienia. Dnia 21 października 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1/ przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2/ wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3/ zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4/ odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5/ sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6/ oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7/ odrzucenie skargi kasacyjnej; 8/ odrzucenie zażalenia; 9/ zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10/ ukaranie grzywną. Regulujący kwestię odrzucenia skargi art. 58 ppsa, ani inny przepis ppsa nie przewiduje możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Wobec powyższego, skoro na postanowienie o odrzuceniu skargi nie przysługuje zażalenie, zażalenie skarżącego, o którym mowa wyżej, należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić na postawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa.