I SAB/Lu 16/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA H. C. po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego "w kwestii przeciwdziałania nieposzanowania własności, wiarygodności ksiąg wieczystych i nawet przepisów k.p.a." – w zakresie dopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Lu 16/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718) odrzucił skargę M. S.. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został skarżącemu doręczony w dniu 21 lipca 2016 r. W dniu 28 lipca 2016 r. skarżący nadał w placówce pocztowej własnoręcznie sporządzone pismo z dnia 25 lipca 2016 r. zatytułowane "Zażalenie na postanowienie z dnia 30 czerwca 2016 r.". Z treści pisma jednoznacznie wynika, że zostało wniesione w sprawie niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1 - 10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej powoływana jako "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu (pkt 1); odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 (pkt 1a); umorzenie postępowania (pkt 1b); wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; punkt 3 uchylony; odmowa sporządzenia uzasadnienia (pkt 4); sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa (pkt. 5); odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia (pkt 5a); oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego (pkt 6); odrzucenie skargi kasacyjnej (pkt 7); odrzucenie zażalenia (pkt 8); zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej (pkt 9); ukaranie grzywną (pkt 10). Artykuł 173 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowienie odrzucające skargę jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Zatem środkiem zaskarżenia przysługującym na postanowienie odrzucające skargę z przyczyn wskazanych w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jest skarga kasacyjna. Prawidłowo więc pouczono skarżącego, że od postanowienia z dnia 30 czerwca 2016 r. wnieść może skargę kasacyjna. Mimo to M. S. postanowienie to zaskarżył własnoręcznie sporządzonym zażaleniem, czym naruszył dyspozycję art. 173 § 1 p.p.s.a. wnosząc niedopuszczalny, ze względu na treść tego unormowania, środek zaskarżenia. Mając na względzie powyższe, zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne należało na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a. odrzucić.