I SAB/Lu 2/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata S. F. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w L. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 20 lutego 2012 r. p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi S. F. kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Ustanowiony z urzędu - już po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowienia z dnia 30 stycznia 2014 r. odrzucającego skargę - do reprezentowania skarżącego adwokat S. F. złożył wniosek o przyznanie mu wynagrodzenia tytułem reprezentacji strony, oświadczając, że koszty zastępstwa nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do wniosku pełnomocnik strony dołączył pismo stanowiące opinię prawną o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od ww. orzeczenia Sądu oraz kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej na adres skarżącego. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Do czynności, za które adwokat ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokat powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd minimalna stawka wynagrodzenia adwokata, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi 240 zł. Obliczając zatem 75 % z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. 180 zł, stanowi kwotę wynagrodzenia. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić 221,40 zł (180 zł x 23 % = 41,40 zł; 180 zł + 41,40 zł = 221,40 zł). Jednocześnie w ocenie referendarza brak jest podstaw do przyznania pełnomocnikowi skarżącego podwyższonego wynagrodzenia. Podjęte przez niego działania, tj. zapoznanie się z aktami sprawy (wykonanie ich fotokopii) oraz sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie dają podstawy do takiego działania. Czynności te nie przekraczają, bowiem granic zwykłej staranności pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.