I SAB/Lu 3/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na bezczynność organu postanawia : 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu T.M. kwotę wpisu w wysokości [...] którą to wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). W dniu 20 marca 2009 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Lublinie pismo skarżącego stanowiące skargę na bezczynność organu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 marca 2009 roku skarżący został wezwany do złożenia odpisów pism opisanych w przedmiotowym piśmie jako "upomnienia o zastosowanie się i ustosunkowanie się do wyroku z dnia 13 lutego 2008 r." albo odpisu innego pisma stanowiącego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie T. M. złożył w dniu 31 marca 2009 r. kserokopie decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 lutego 2008 r. w sprawie I SA/Lu 12/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargą można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z kolei przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy. Natomiast w świetle § 3 cyt. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarga musi być poprzedzona albo określonym środkiem zaskarżenia albo wezwaniem organu do usunięcia prawa. W przeciwnym razie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 6 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy skarżący w odpowiedzi na wezwania sądu nie złożył żądanych odpisów pism, co powodowało konieczność odrzucenia skargi. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w pkt 2 uzasadnione było treścią art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a, który stanowi, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, jeśli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi. W związku z powyższym należało orzec jak na wstępie.