I SAB/Lu 4/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 5 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej, łącznego zobowiązania pieniężnego I i II raty za 2007r. postanawia: - odrzucić skargę. W dniu 9 lipca 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga M. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej, łącznego zobowiązania pieniężnego I i II raty za 2007r. Pod skargą znajdował się nieczytelny skrót podpisu z dopiskiem "z up.", w związku z czym nie wiadomo było przez kogo został złożony. Zgodnie z dyspozycją art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej "ppsa"/ skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a także zawierać inne dodatkowe elementy wskazane w tym przepisie. Stosownie do art. 46 § 1 w/w ustawy każde pismo strony powinno zawierać między innymi oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników /pkt 1/, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika /pkt 4/, a gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze – sygnaturę akt /art.46 § 2 ppsa/. Ponadto do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa /art. 46 § 3 ppsa/. Mając na uwadze, że podpis pod skargą jako językowy znak graficzny powinien być postawiony własnoręcznie, a na jego treść powinno się składać co najmniej nazwisko strony wnoszącej skargę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika /por. uchwała SN z 30 grudnia 1993r. III CZP 146/93, OSN 1994, nr 5,poz.94/, zgodnie z zarządzaniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 9 lipca 2007r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych przedmiotowej skargi przez wyjaśnienie kto podpisał skargę i z czyjego upoważnienia, a także wskazania przyczyny dla której strona sama się nie podpisała, złożenia pełnomocnictwa, ewentualnie do podpisania skargi oraz złożenie odpisu zażalenia na bezczynność organu I instancji - w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w sposób prawem przewidziany, w trybie art. 72 ppsa, w dniu 13 lipca 2007r. /potwierdzenie odbioru k.8/ W wykonaniu wezwania, matka skarżącego T. W. nadesłała pismo z dnia 14 lipca 2007r., w którym wyjaśniła, iż to ona podpisała skargę z upoważnienia syna M. W.. Wyjaśniła, że M. W. jest chory i uzależniony, oczekuje na "przymusowy odwyk szpitalny" i "nie kontaktuje" w sprawach urzędowych. W załączeniu do pisma złożyła kserokopię zażalenia M. W. na niezałatwienie wniosku z 16 maja 2007r. skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz kserokopię pełnomocnictwa upoważniającego ją do reprezentowania M. W. w sprawie wniosku z 16 maja 2007r. przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył, co następuje: Skarga M. W. podlega odrzuceniu z niżej przytoczonych powodów: Stosownie do art. 34 ppsa strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie z art. 36 tej ustawy. pełnomocnictwo może być ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; do prowadzenia poszczególnych spraw; do niektórych tylko czynności w postępowaniu. W myśl art. 37 § 1 pkt 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Pełnomocnictwo udzielone przez M. W. matce T. W. do reprezentowania jego osoby w sprawie wniosku z dnia 16 maja 2007r. obejmuje jedynie postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. Brak jest zatem umocowania T. W. do reprezentowania M. W. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, w związku z czym uznać należy, że T. W. nie miała umocowania do podpisania skargi M. W. z dnia 3 lipca 2007r. Ponadto jak wynika z cytowanego wyżej przepisu art. 37 § 1 pełnomocnik jest zobowiązany do złożenia oryginału pełnomocnictwa, a wymienione w tym przepisie osoby są uprawnione do uwierzytelnienia odpisu pełnomocnictwa. Nie można zatem uznać, że złożona przez T. W. kserokopia pełnomocnictwa jest dokumentem umocowującym do reprezentacji mocodawcy M. W.. Dodatkowo należy wskazać, że skarżący był wzywany do uzupełnienia braków skargi ewentualnie przez jej podpisanie. Skarga nie została jednak przez niego podpisana. Z urzędu podnieść należy również, że skarga niniejsza podlega odrzuceniu również ze względu na swoją przedwczesność. Zgodnie z art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność organu podatkowego w zakresie wydania decyzji w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej obejmującej I i II ratę podatku od nieruchomości za rok 2007. Zgodnie z art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych – nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Art. 141 § 1 stanowi natomiast, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu wyższego stopnia. Zgodnie z § 2 powołanego wyżej przepisu organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienia przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszeniu terminów załatwienia spraw w przyszłości. Z akt sprawy wynika, że skarżący wnosząc 3 lipca 2007 r. skargę na bezczynność Wójta Gminy za pośrednictwem tego organu zawarł w niej lakoniczną informację, że w dniu 19 czerwca 2007 r. wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Również Wójt Gminy w piśmie z dnia 5 lipca 2007 r. nadesłanym wraz ze skargą informuje, że przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym toczy się postępowanie dotyczące zażalenia na bezczynność Wójta Gminy w zakresie wniosku M. W. z 15 maja 2007 r. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia faktyczne należy stwierdzić, że skarga M. W. złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 3 lipca 2007r., a zatem przed zakończeniem postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest skargą przedwczesną i jako taka podlega odrzuceniu. Tym samym, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ppsa, na podstawie którego Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi należało orzec jak w postanowieniu.