I SAB/Lu 419/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. I. L., A. M. spółka jawna w T. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a : - umorzyć postępowanie W dniu 19 listopada 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga Spółki jawnej A. I. L. i A. M. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w związku z niezałatwieniem we właściwym terminie sprawy odwołania z dnia 12 kwietnia 2003r. od decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od czynności cywilnoprawnych. Pismem z dnia 30 listopada 2004.r Sąd wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, w kwocie [...], w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez skarżącą spółkę w dniu 6 grudnia 2004r.(potwierdzenie odbioru wezwania w aktach sprawy I SAB/Lu 371/04). Pismem z dnia 13 grudnia 2004r.(datownik pocztowy na kopercie w aktach sprawy I SAB/Lu 410/04) skarżąca cofnęła skargę. Czynność ta dokonana została przed upływem terminu do uiszczenia wymaganego w niniejszej sprawie wpisu od skargi. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr153, poz.1270 z późn. zm./ cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie żadna z tych okoliczności nie miała miejsca, dlatego cofnięcie skargi jest prawnie skuteczne. Wobec powyższego i na podstawie art.161§1 pkt1 i §2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji.