I SAB/Lu 5/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie wniosku dotyczącego przedawnienia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżąca E. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie wniosku dotyczącego przedawnienia należności z tytułu składek. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 lipca 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz wykazania, że został wyczerpany tryb określony w art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego tj. zostało złożone ponaglenie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1 akt sądowych). Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej 30 lipca 2025 r. (dowód doręczenia – k. 21 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wskazała numer PESEL i oświadczyła, że 30 lipca 2025 r. złożyła ponaglenie do Prezesa KRUS. Do pisma dołączono kopię owego ponaglenia oraz potwierdzenie jego nadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W świetle art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, ze zm.), dalej jako "k.p.a." stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2), przy czym wnosi się je: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3). Z powyższych regulacji wynika, że strona, która uznała, że organ działa przewlekle lub pozostaje bezczynny, powinna wnieść ponaglenie, o jakim mowa w art. 37 k.p.a. Wniesienie ponaglenia stanowi niezbędną przesłankę złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłość organu. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia. Skarżąca dopiero na skutek wezwania Sądu nadała ponaglenie. Ponaglenie to wniesione zostało zatem już po wniesieniu skargi na bezczynność, a nie przed jej wniesieniem. Ponadto, brak wyczerpania możliwości załatwienia sprawy poprzez złożenie ponaglenia nie może zostać sanowane już po wniesieniu skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Takie ponaglenie nie poprzedza skargi. A zatem skarga jest niedopuszczalna i nie może zostać poddana merytorycznej ocenie. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. art. 58 § 3 p.p.s.a. – obowiązany był skargę odrzucić.