I SAB/Lu 6/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie przekazania do sądu skargi na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej postanawia - odrzucić skargę. Uzasadnienie. Jak wynika z akt sprawy niniejszej, w dniu 15 marca 2011r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem wymienionego organu, pismo A. J. nazwane skargą na opieszałość Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W treści przedmiotowego pisma jego autor zwrócił się z prośbą o przyspieszenie przekazania kilku jego skarg złożonych w styczniu, lutym i marcu 2011r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie pozostawienia bez rozpoznania kilku jego wniosków o zasiłki rodzinne dla dwojga dzieci. Wniósł o udzielenie mu na piśmie informacji odnośnie daty ewentualnego rozpatrzenia "przeterminowanych skarg". Pismo o analogicznej treści A. J. wniósł także do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 5 kwietnia 2011r. A. J. wyjaśnił, że pismo, o którym mowa wyżej, stanowi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawach dotyczących zasiłków rodzinnych, dodatków mieszkaniowych i innych odwołań złożonych ponad 30 dni temu, np. dotyczącego zwrotu dodatków mieszkaniowych. Wobec tego Sąd przekazał pisma Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu przy piśmie z dnia 13 kwietnia 2011r. Pismo, o którym mowa na wstępie, potraktowane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako, między innymi, skarga na opóźnienie w przekazaniu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi na postanowienie tego organu z dnia [...] lutego 2011r., nr [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej, przekazane zostało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w dniu 20 maja 2011r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, iż skarga na postanowienie z dnia [...] lutego 2011r., wniesiona przez A. J. w dniu, przekazana została Sądowi w dniu 30 marca 2011r., a więc z zachowaniem terminu, o którym mowa w art.54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa". Na ponowne wezwanie Sądu, zmierzające do wyjaśnienia, jaki jest rzeczywisty charakter pisma A. J. i jego żądanie w zakresie należącym do właściwości orzeczniczej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w piśmie z dnia 14 czerwca 2011r. A. J. stwierdził, że wyżej wymienione pisma należy traktować jako skargę i wniósł o jej rozpoznanie, zaś w związku z zapytaniem, czy przedmiotowe pisma są wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art.55 § 1 ppsa, stwierdził, że kwestię ewentualnej kary pozostawia w gestii Sądu. W związku z tym pisma skarżącego potraktowane zostały jako skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie przekazania do sądu skargi na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej, tj. stosownie do treści pisma z dnia 15 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art.184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Konsekwentnie, art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm./ stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Równocześnie zaś art.3 ppsa stanowi w § 1, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a w § 2 – że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższego w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dopuszczalna jest wyłącznie w przypadkach określonych w art.3 § 2 pkt 1 – 4a, tj. tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia /pkt 1-3/, oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a. Do spraw, o których mowa, nie należy przekazanie sądowi administracyjnemu przez organ, za pośrednictwem którego skarga została wniesiona, skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Przekazanie to ma charakter czynności wyłącznie technicznej, którą organ wykonuje bez wydawania jakiegokolwiek aktu lub czynności. Stąd skarga na nieprzekazanie w terminie określonym w art.54 § 2 ppsa skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy nie jest dopuszczalna. Wobec powyższego, na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa skargę należało odrzucić. Wyjaśnić należy, że pisma skarżącego, o których mowa wyżej, nie mogły być potraktowane jako wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa, bowiem skarżący wniosku takiego nie złożył /oświadczył jedynie, że kwestię ewentualnej kary pozostawia w gestii Sądu/. Nadto wyjaśnić skarżącemu należy, chociaż jedynie na marginesie, ponieważ nie ma to znaczenia dla rozstrzygnięcia, że jego skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011r., nr [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej /która to egzekucja dotyczy pobranych dodatków mieszkaniowych/, wniesiona, podobnie jak pismo, o którym mowa na wstępie, w dniu 15 marca 2011r., przekazana została Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie z zachowaniem terminu określonego w art.54 § 2 ppsa, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy I SA/Lu 193/11.