I SAB/Lu 7/19
PostanowienieWSA w Lublinie2019-12-27
Skład orzekający: Ewa Kowalczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ podatkowy może zostać uwzględniona, jeśli skarżący nie złożył wcześniej ponaglenia do właściwego organu?Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ podatkowy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie złożył wcześniej ponaglenia do właściwego organu. Złożenie ponaglenia jest warunkiem formalnym skutecznego wniesienia takiej skargi, wynikającym z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz Ordynacji podatkowej.Stan faktyczny
M. K. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych zaliczek. Pełnomocnik skarżącego, ustanowiony z urzędu, poinformował sąd, że ponaglenie nie zostało złożone. Sąd wezwał do uzupełnienia braków skargi poprzez wskazanie, czy ponaglenie zostało wniesione, pod rygorem odrzucenia skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych zaliczek postanawia: - odrzucić skargę.
Pismem datowanym na [...] czerwca 2019 r., uzupełnionym pismem z [...] października 2019 r. (to ostatnie sporządzone przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika) M. K. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie opisanym w sentencji postanowienia.
Wniesione jednym pismem skargi zostały rozdzielone i sygnaturą I SAB/Lu 7/19 oznaczono sprawę ze skargi M. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania. Jednocześnie wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków skargi poprzez wskazanie, czy w sprawie zostało wniesione ponaglenie, to jest czy został wyczerpany tryb określony w art. 141 Ordynacji podatkowej – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego poinformował, iż analiza akt sprawy oraz konsultacja z mocodawcą prowadzą do wniosku iż ponaglenie nie było w sprawie składane.
W piśmie datowanym na [...] listopada 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. poinformował natomiast, że Sądowi przedstawiono kompletną dokumentację dotycząca sprawy, będącą w dyspozycji Urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie, od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym, tj. określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do uznania niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy.
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl § 2 powołanego przepisu, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z kolei, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. w Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.; dalej: O.p.), na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do:
1) organu podatkowego wyższego stopnia;
2) dyrektora izby administracji skarbowej, jeżeli sprawa dotyczy rozpatrywania odwołań od decyzji, o których mowa w art. 83 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego;
3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby administracji skarbowej.
Z treści powołanych przepisów wynika, że w przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, niezbędne jest złożenie ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. . Skarga ta, jak wynika z akt sprawy, nie została jednak poprzedzona ponagleniem w tym zakresie.
Przyjąć zatem należało, że skarżący nie wykazał, by przed wniesieniem przedmiotowej skargi wyczerpał tryb o jakim mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Z tego też względu wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., postanowił jak sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło