I SAB/Lu 8/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność postanawia - odrzucić zażalenie M. S. Uzasadnienie. Postanowieniem z dnia 29 września 2011r. /k-21-26 akt sądowych/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. S, z powodu niewskazania przez skarżącego organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi oraz sprawy, której organ ten nie załatwił w terminie. Powyższe postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 20 października 2011r. wraz z pouczeniem o możliwości zaskarżenia tego postanowienia skargą kasacyjną, o warunkach formalnych tego środka zaskarżenia oraz o trybie i terminie jego wniesienia /k-28, 30/. Dnia 24 października 2011r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wobec wniesienia przez skarżącego środka zaskarżenia oznaczonego jako zażalenie wskazać należy, iż zgodnie z art.194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1/ przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2/ wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art.61; 3/ zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4/ odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5/ sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6/ oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7/ odrzucenie skargi kasacyjnej; 8/ odrzucenie zażalenia; 9/ zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10/ ukaranie grzywną. Ponadto zauważyć należy, iż regulujący kwestię odrzucenia skargi art.58 ppsa, ani inny przepis ppsa nie przewiduje możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Wobec powyższego, skoro na postanowienie o odrzuceniu skargi nie przysługuje zażalenie, zażalenie skarżącego, o którym mowa wyżej, należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić na postawie art.178 w związku z art.197 § 2 ppsa. Wyjaśnić nadto należy, że do zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi, jako postanowienia kończącego postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, zastosowanie znajduje art.173 § 1 ppsa, który stanowi, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przy tym, jak wskazano wyżej, żaden przepis ppsa nie przewiduje w rozpatrywanym przypadku innego środka zaskarżenia, nie została też przez przepisy ppsa wyłączona możliwość zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Wniesione przez skarżącego w dniu 24 października 2011r. pismo, nazwane zażaleniem, nie mogło być potraktowane jako skarga kasacyjna zarówno dlatego, że taka wola skarżącego nie wynika z treści pisma, jak i z tego powodu, że pismo to nie spełnia wymogów przewidzianych dla skargi kasacyjnej w art.175 § 1-3 i art.176 ppsa. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.