I SAB/Lu 8/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie przekazania skargi do sądu postanawia: - odrzucić skargę. W dniu 1.07.2013r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wniesione za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego , pismo B. B. (k-2 akt sądowych), datowane 7.06.2013r., określone jako "skarga na przewlekłość, bezczynność Naczelnika US i Dyrektora Izby Skarbowej z tytułu nadzoru" i oznaczone jako skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W piśmie tym jego autor podał, że w dniu 3.04.2013r. złożył skargę i dotychczas nie została ona przesłana do Sądu, a także sformułował żądanie nałożenia "odpowiednich sankcji proporcjonalnych do zarobków i zajmowanego stanowiska". Wezwany w piśmie z dnia 10.07.2013r. (k-7) do wyjaśnienia, czy pismo, o którym mowa wyżej, jest: a) skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność organu, o której mowa w art.3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." b) wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny, o której mowa w art.55 § 1 p.p.s.a - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, z wyjaśnieniem, że w razie niewykonania wezwania pismo to zostanie potraktowane jako wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art.55 § 1 p.p.s.a., B. B. podał, że "skarga dotyczy pkt a i b" (k-11). Wobec powyższego, wniesione jednym pismem skarga i wniosek o wszczęcie postępowania zostały rozdzielone na podstawie art.57 § 3 w związku z art.64 § 3 p.p.s.a. (por.: pkt 2 zarządzenia k-13), w konsekwencji czego przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej jest skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Na wezwanie z dnia 13.08.2013r. (k-14) do jednoznaczne wskazania, w jakiej sprawie przewlekłość i bezczynność mają miejsce (z wyjaśnieniem, że należy podać: przedmiot postępowania, jego numer, jeśli zostało nim oznaczone, organ, który dopuścił się przewlekłości) - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, B. B. stwierdził, że sprawa dotyczy jego "pisma z dnia 3.04.2013r. na Urząd Skarbowy, a kierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Konstytucyjne postawy działalności sądów administracyjnych określone są w art.175 ust.1, art.176 i art.184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którymi sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości dokonując, w zakresie określonym w ustawie, kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Ustawami zaś, których przepisy normują zasady działania sądów administracyjnych i reguły postępowania przed nimi (por. też: art.176 ust.2 Konstytucji RP), są ustawa z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) i powołana wyżej ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Art.3 § 2 drugiej z wymienionych ustaw stanowi, iż sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto, stosownie do art.3 § 3 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W świetle powyższego stwierdzić należy, że sprawowanie przez sądy administracyjne wymiaru sprawiedliwości nie polega na kontroli zgodności z prawem sposobu podejmowania przez organ administracji publicznej każdej czynności, lecz na orzekaniu w sprawach skarg na akty lub czynności w sprawach indywidualnych wymienione w art.3 § 2 pkt 1-4a ppsa, akty lub czynności, o których mowa w art.3 § 2 pkt 5 i 6 ppsa, akty nadzoru, o których mowa w art.3 § 2 pkt 7 ppsa oraz na bezczynność lub przewlekłość postępowania w przypadkach wymienionych w art.3 § 2 pkt 1-4a ppsa, tj. w takich tylko sytuacjach, w których organ administracji publicznej winien wydać akt lub podjąć czynność wymienione w art.3 § 2 pkt 1-4a ppsa. Wniesienie do organu administracji publicznej, w tym do naczelnika urzędu skarbowego, pisma będącego skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego rodzi po stronie tego organu obowiązek przekazania tego pisma sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, zgodnie z art.54 § 2 p.p.s.a. Z wniesieniem takiego pisma nie wiąże się natomiast obowiązek organu wydania decyzji lub postanowienia, bowiem pismo to nie wszczyna żadnego postępowania administracyjnego (podatkowego), a jego celem jest wszczęcie postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej. Zatem zwlekanie organu z wykonaniem obowiązku związanego z wniesieniem takiego pisma nie jest bezczynnością lub przewlekłym prowadzeniem postępowania, o których mowa w art.3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., a skarga na opóźnianie się organu w tym zakresie nie jest dopuszczalna. Wobec powyższego, skoro niedopuszczalna jest skarga na nieprzekazania przez organ skargi do sądu administracyjnego w terminie określonym w art.54 § 2 p.p.s.a., skargę, o której mowa na wstępie, należało odrzucić na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.