I SAB/Lu 9/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję - z dnia - w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012r. p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę W dniu 9 lipca 2012 r. M. S. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 24 lipca 2012r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne: oznaczenie sprawy, której organ nie załatwił w terminie oraz oznaczenie organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi wraz z pouczeniem o dyspozycji art. 1 § 1 i 2, art. 3 § 2 i 3, art. 46, art. 47, art. 70 § 1 i 2, art. 57 § 1, art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz.u. z 2012r., poz. 270) - dalej "ppsa. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona skarżącemu w dniu 17 sierpnia 2012 r. (k. 10). Skarżący nie usunął braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 49 ( 1 ppsa – jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu na skutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa nie uzupełnienie jej braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi przez Sąd. Jak wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skarżący otrzymał w dniu 17 sierpnia 2012 r., tym samym siedmiodniowy termin do ich uzupełnienia upłynął z dniem 31 sierpnia 2012 r. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie usuną braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe oraz działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji.