I SO/Lu 1/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D. w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych; postanawia przyznać J. D. prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. J.D. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jako że wartość przedmiotu zaskarżenia podana na urzędowym formularzu wynosi [...] zł koszty sądowe tj. wpis sądowy wynosi co najmniej [...] zł. Z uzasadnienia wniosku wynika, iż skarżąca jest ciężko chora (jest trwale niezdolna do pracy co stwierdzono orzeczeniem ZUS). Jedynym jej dochodem jest renta w wysokości [...] zł. Jedynym majątkiem który posiada jest dom o powierzchni [...] m2. Skarżąca ponosi też również duże koszty na leczenie i rehabilitację. Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdził, że: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyznanie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie całkowitym lub częściowym (a w takim zakresie złożono przedmiotowy wniosek) jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe, z przyczyn niezależnych od niej lub spowodować może uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w ww. przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Przyznanie prawa pomocy oznacza po prostu, że ciężar kosztów postępowania w zakresie objętym prawem pomocy poniesie zamiast strony budżet państwa, czyli faktycznie inni obywatele. Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być również rozpatrywana w dwóch aspektach z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu z drugiej strony jej możliwości finansowych. Przedstawione przez skarżącą oświadczenie wskazujące na obecną sytuacji finansowej pozwalają przyjąć, iż wnioskodawczyni wykazała, że nie jest ona w stanie ponieść w całości kosztów tego postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Dlatego też, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa postanowiono jak na wstępie.