I SO/Lu 1/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z dnia 6 maja 2024 r., nr 308000-COP.413.57.2023 p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Pismem z 9 lipca 2024 r. P. P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z dnia 6 maja 2024 r., nr 308000-COP.413.57.2023. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca, wskazując na numer decyzji wydanej w pierwszej instancji, stwierdził, że w sprawie tej decyzji toczy się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. Do wniosku dołączono między innymi kserokopię skargi do Sądu sporządzonej w dniu 21 czerwca 2024 r., z której wynika, że zaskarżono decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z dnia 6 maja 2024 r., nr 308000-COP.413.57.2023 utrzymującą w mocy jego własną decyzję z dnia 12 czerwca 2023 r. nr CKK-3.4103.15.2022.13. Jednak dotychczas przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie nie toczy się żadna sprawa ze skargi P. P. na decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast według art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W świetle przytoczonych przepisów nie ulega wątpliwości, że dopóki skarga do sądu znajduje się w dyspozycji organu administracji, który zgodnie z art. 58 § 2 p.p.s.a. ma obowiązek w terminie trzydziestu dni od otrzymania skargi sporządzić odpowiedź na skargę i przekazać sądowi skargę z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, jedynie właściwy do wstrzymania wykonania decyzji jest organ administracji, który wydał zaskarżoną decyzję. Natomiast wniosek do sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma charakteru samodzielnego, lecz akcesoryjny, jest ściśle związany z wszczęciem postępowania przed sądem na skutek skargi na decyzję. Z charakteru tego wniosku, jak również z brzmienia art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że nie jest dopuszczalne merytoryczne orzekanie przez sąd administracyjny w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sytuacji, gdy nie została jeszcze wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Strona nie może skutecznie złożyć do sądu wniosku o wykonania decyzji, dopóki przed sądem administracyjnym nie zostało wszczęte postępowanie ze skargi na tę decyzję. Ustalając, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie nie toczy się jeszcze żadne postępowanie ze skargi wnioskodawcy na decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie, Sąd stwierdził, że nie może rozpatrzeć merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i zobowiązany jest odrzucić wniosek na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie takie nie pozbawia wnioskodawcy możliwości dołączenie wniosku do skargi dopóki znajduję się ona w dyspozycji organu, który wydał decyzję lub złożenia wniosku bezpośrednio do sądu po przedstawieniu przez organ sądowi skargi z aktami sprawy.