II SA/Lu 1/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. i B. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności; w zakresie wniosku o nadanie wyrokowi z dnia 2 grudnia 2015r., sygn. akt II SA/Lu 1/14 klauzuli wykonalności postanawia odrzucić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny W Lublinie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 1/14 w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...] oraz orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku i w pkt 2 zasądził od Wojewody na rzecz skarżących kwotę 5627 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...]r. pełnomocnik skarżących wniósł o nadanie klauzuli wykonalności powyższemu wyrokowi, zasądzenie kosztów nadania klauzuli wykonalności, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych oraz doręczenie pełnomocnikowi orzeczenia wraz z nadaną klauzulą wykonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek należało odrzucić. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, której zakres określony został w art. 3 § 2 p.p.s.a. i stosują środki określone w ustawie, jak również, w myśl art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Stosowanie do art. 1 p.p.s.a. postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli dokonywanej przez sądy administracyjne normowane jest przepisami powołanej ustawy. Przepisy procedury cywilnej znajdują tym samym zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym jedynie w takim zakresie, w jakim przewidują to regulacje p.p.s.a. W przepisach p.p.s.a. o klauzuli wykonalności jest mowa jedynie w przepisie art. 228, który stanowi, że grzywny orzeczone w postępowaniu przed sądem administracyjnym są także, oprócz kosztów sądowych, dochodami budżetu państwa, a ponadto ustala, że należności te podlegają egzekucji sądowej bez nadawania orzeczeniu klauzuli wykonalności. W zakresie procedury sądowoadministracyjnej nie przewidziano natomiast orzekania w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności wyrokowi wydanemu przez sąd administracyjny. Stosownie do treści art. 169 p.p.s.a. sąd administracyjny stwierdza jedynie prawomocność swoich orzeczeń, przy czym dokonuje tego po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego na wniosek strony lub w związku ze zwrotem akt administracyjnych sprawy organowi administracji publicznej. Wykonanie orzeczenia sądu administracyjnego następuje zatem po stwierdzeniu przez ten sąd prawomocności orzeczenia na podstawie art. 169 p.p.s.a., przy czym na mocy art. 286 § 1 p.p.s.a. odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności sąd przesyła jedynie organowi administracji publicznej. Należy ponadto zwrócić uwagę, że orzeczenia sądów administracyjnych w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia podlegają wykonaniu na zasadach określonych w p.p.s.a. Bezsprzecznie orzeczenie o zwrocie kosztów powoduje powstanie stosunku zobowiązaniowego pomiędzy skarżącymi, a organem, który jest stosunkiem cywilnoprawnym. Roszczenie o zwrot kosztów sądowych podlega zatem egzekucji sądowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn.Dz. U. z 2014 r., poz. 101. – zwane daje k.p.c.). Prawomocny wyrok sądu administracyjnego, w myśl art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. jest tytułem egzekucyjnym, który zgodnie z art. 776 k.p.c., po nadaniu mu klauzuli wykonalności stanowi podstawę egzekucji, co do zwrotu kosztów zasądzonych w sądowoadministracyjnym postępowaniu. Na mocy art. 781 § 2 k.p.c. tytułowi egzekucyjnemu pochodzącemu od sądu administracyjnego nadaje klauzulę wykonalności sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 8 października 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 575/10, WSA we Wrocławiu z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 189/11 i WSA w Białymstoku z dnia 23 grudnia 2013 r. , sygn. akt I SA/Bk 132/11). W przypadku zasądzenia od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów sądowych będzie to zatem sąd rejonowy właściwy według siedziby organu. Mając na uwadze powyższe uznać należało, że orzeczenie w przedmiocie nadania wyrokowi klauzuli wykonalności nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego. W konsekwencji tego, do jego kompetencji nie należy też zasądzanie kosztów postępowania klauzulowego i przesłanie stronie odpisu wyroku opatrzonego klauzulą wykonalności. Zatem wniosek pełnomocnika skarżących jest niedopuszczalny. Dodatkowo wyjaśnić trzeba, że wojewódzkie sądy administracyjne mają kompetencję do przekazywania spraw według właściwości jedynie innym sądom administracyjnym (art. 59 § 1 p.p.s.a.), dlatego też, gdyby wystąpiły przesłanki do nadania wyrokowi WSA w Lublinie klauzuli wykonalności, to wniosek taki powinien zostać złożony do sądu powszechnego jako wyłącznie właściwego do nadanie klauzuli wykonalności. Z tego względu na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało wniosek o nadanie klauzuli wykonalności odrzucić.