II SA/Lu 10/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. i T. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 30 grudnia 2020 r. (data nadania – k. 3) W. W. i T. W. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wspólną skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wiaty gospodarczej na cele rolne na działce nr ewid.[...] w miejscowości H., gmina C.. Skargę powyższą podpisała skarżąca W. W. – dwukrotnie, w imieniu własnym oraz w imieniu skarżącej T. W.. Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. Sąd wezwał skarżącą W. W. do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej T. W. przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem pominięcia jako pełnomocnika w niniejszym postepowaniu. W tym samym piśmie W. W. została zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 egzemplarzy odpisów skargi oraz wskazania numerów PESEL skarżących –w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej W. W. w dniu 21 stycznia 2021 r. (potwierdzenie odbioru – k. 12). Jednocześnie skarżącej tej doręczono odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] stycznia 2021 r., wzywającego obie skarżące do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – również w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca W. W. nie wykonała powyższych obowiązków, w tym nie przedłożyła pełnomocnictwa do reprezentowania przed sądem administracyjnym skarżącej T. W., co skutkowało w pierwszym rzędzie podjęciem przez Sąd w dniu 10 lutego 2021 r. postanowienia o odmowie dopuszczenia W. W. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika procesowego T. W.. Doręczając skarżącej W. W. odpis powyższego postanowienia Sąd jednocześnie wezwał ją do wyjaśnienia, czy aktualnym adresem zamieszkania skarżącej T. W. jest adres wskazany przy jej nazwisku w nagłówku skargi, czy też adres na terytorium [...] figurujący w aktach administracyjnych sprawy, ewentualnie wskazania innego aktualnego adresu zamieszania T. W. – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia za właściwy adresu zamieszkania podanego w skardze. Skarżąca W. W. nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. W tej sytuacji Sąd wystosował bezpośrednio do skarżącej T. W. – na adres podany w nagłówku skargi jako jej aktualny adres zamieszkania – wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 egzemplarzy odpisów skargi oraz wskazanie numerów PESEL skarżących, a nadto wezwał T. W. do podpisania skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącej T. W. jednocześnie przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] stycznia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł. Korespondencja zawierająca powyższe wezwania nie została przez T. W. podjęta w terminie pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 6 i 14 kwietnia 2021 r., a w konsekwencji została zwrócona do Sądu i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 20 kwietnia 2021 r. (k. 38). Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca T. W. również nie uzupełniła braków formalnych skargi oraz nie uiściła należnego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga W. W. i T. W. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Art. 47 § 1 p.p.s.a. nakłada natomiast obowiązek dołączenia do pisma strony, a więc także do skargi (art. 57 § 1 p.p.s.a.), jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Nadto skarga – będąc pierwszym pismem w sprawie – powinna zawierać numer PESEL strony skarżącej, będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. "b" w zw. art. 57 § 1 p.p.s.a.). Zachowanie wymogów formalnych skargi - jak wynika z kolei z treści art. 46 § 1 pkt 4 w zw. art. 57 § 1 p.p.s.a. - wiąże się także z obowiązkiem podpisania skargi przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W sytuacji, gdy – jak to miało miejsce w niniejszym postepowaniu – odmówiono dopuszczenia jednej skarżącej do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika drugiej skarżącej, obowiązek podpisania skargi spoczywał na obu skarżących. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżąca W. W. została skutecznie wezwania w dniu 21 stycznia 2021 r. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi oraz do uzupełniania braków formalnych skargi. Jak bowiem wynika z pozostawionego w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 12), w tym dniu korespondencję zawierającą ww. wezwania W. W. odebrała osobiście w miejscu swojego zamieszkania. Nadto, w świetle art. 73 p.p.s.a., za spełniony z dniem 20 kwietnia 2021 r. uznać należy skutek doręczenia tożsamych wezwań wraz z wezwaniem do podpisania skargi skarżącej T. W. (k. 38). Pomimo upływu zakreślonych terminów żadna ze skarżących dotychczas nie uiściła należnego wpisu od skargi, ani też nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakresie określonym w wezwaniach. Powyższa okoliczność uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.