II SA/Lu 100/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec –sprawozdawca, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent-stażysta Joanna Janiak, po rozpoznaniu w dniu 15 października 2004 sprawy ze skargi K. i W. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania K.C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta B.P. z dnia [...] grudnia 2003 r. nakazującej K. i W. C. rozbiórkę budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr 66/3 przy ul. Ś. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji podał, iż skarżący dobudowali od strony zachodniej do budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr 66/3 przy ul. Ś.j, pomieszczenie gospodarcze o wymiarach 2,80 x 3,51 m, ze ścianą zewnętrzną z otworem drzwiowym, znajdującym się w odległości 2,67 m od granicy z działką sąsiednią oraz w odległości 3,97 m od budynku mieszkalnego sąsiada. Przybudówka ta wykonana została z pustaków betonowych, posadowiona na fundamencie betonowym, posiada strop żelbetowy, dach jednospadowy o konstrukcji drewnianej kryty blachą trapezową. Przedmiotowa przybudówka wybudowana została samowolnie, tj. bez pozwolenia na budowę bądź dokonania zgłoszenia właściwemu organowi, na przełomie sierpnia i września 2003 r. w miejscu istniejącego poprzednio (rozebranego) obiektu o konstrukcji drewnianej. Według organu drugiej instancji zrealizowany przez skarżących budynek gospodarczy o powierzchni 9,83 m2, wymagał zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego – dokonania zgłoszenia właściwemu organowi przed rozpoczęciem robót budowlanych. Z uwagi na to, że tego obowiązku inwestorzy nie dopełnili, w niniejszej sprawie ma zastosowanie tryb przewidziany w art. 49 "b" prawa budowlanego. Przepis ten umożliwia legalizację obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia, jeżeli jego budowa zgodna jest z przepisami o planowaniu i gospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych. W/w przesłanki nie zachodzą w przypadku rozpatrywanej samowoli budowlanej, gdyż wybudowana przez skarżących przybudówka narusza obowiązujące przepisy techniczno budowlane. Usytuowanie otworu drzwiowego w ścianie zewnętrznej budynku w odległości 2,67 m od granicy działki jest niezgodne z zapisem § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), zgodnie z którym odległość ta powinna wynosić minimum 4 m. Natomiast wybudowanie przybudówki w odległości 3,97 m od budynku mieszkalnego sąsiada narusza zapisy § 271 ust. 1 cyt. warunków technicznych, wymagającego odległości między zewnętrznymi ścianami budynków niezabezpieczonych ścianami oddzielenie przeciwpożarowego wynoszącej min. 8 m. Dlatego też i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta B.P. prawidłowo orzekł o rozbiórce przedmiotowej przybudówki na podstawie art. 49 "b" ust. 1 prawa budowlanego. W skardze na powyższą decyzję K. i W. małżonkowie C. wnoszą o "uchylenie decyzji i utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta B.P. z dnia [...] grudnia 2003 r., który nakłada na inwestorów obowiązek sporządzenia projektu budowlanego robót budowlanych związanych z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 66/3 w B.P. przy ul. Ś". W uzasadnieniu skargi małżonkowie C. podnoszą, że chcieliby zalegalizować remont budynku, służącego im za dom, w którym dokonali wymiany dachu, który poprzednio przeciekał i powodował zagrzybienie ścian. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o oddalenie skargi jako bezzasadnej, podnosząc, iż w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skarżący nie wysuwają żadnych argumentów dotyczących zaskarżonej decyzji organu II instancji. Powołują się oni natomiast na inną sprawę prowadzoną przez PINB, zakończoną decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., nakładającą na inwestora – K. i W. małżonków C. obowiązek sporządzenia projektu budowlanego robót budowlanych związanych z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr 66/3 przy ul. Ś. Od powyższej decyzji służyło stronom odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pomimo skierowania do inwestorów pisma z dnia 25 lutego 2004 r. o sprecyzowanie zarzutów skargi, skarżący nie przedstawili nowych zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga K. i W. małżonków C. jest bezzasadna. Przede wszystkim podnieść należy, iż mimo, iż skarżący wyraźnie wskazują, że domagają się uchylenia decyzji z dnia [...] lutego 2004 r. znak: [...], to w uzasadnieniu skargi nie sprecyzowali zarzutów odnośnie tej decyzji. Wywody skargi odnoszą się do zupełnie innej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta B.P. dotyczącej remontu budynku mieszkalnego. Natomiast przedmiotowa decyzja i poprzedzająca ją decyzja PINB z dnia [...] grudnia 2003 r. dotyczą przybudówki wykonanej przy budynku mieszkalnym, w miejscu istniejącego poprzednio (rozebranego) obiektu o konstrukcji drewnianej. Z uwagi na wniesienie przez inwestorów skargi, w której domagają się uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd dokonał kontroli tej decyzji pod względem jej zgodności z przepisami prawa. Zdaniem Sądu organy administracji prawidłowo zastosowały przepis art. 49 "b" ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016). Zgodnie z treścią tego przepisu właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. W sprawie niniejszej nie ma zastosowania wymieniony w tym przepisie ust. 2, bowiem organ pierwszej instancji dokonując oględzin przedmiotowego budynku gospodarczego stwierdził, iż budowa nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także narusza przepisy techniczno-budowlane. Ubocznie podnieść należy, że dołączona do skargi dokumentacja fotograficzna dotyczy przede wszystkim remontu domu, co do którego organ administracji wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2003 r. i jak wynika z akt administracyjnych – nie została ona zaskarżona przez inwestorów. Mając zatem na względzie wszystkie powyższe okoliczności i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w wyroku.