II SA/Lu 1003/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie. W dniu 7 października 2013 r. A.K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja kolegium utrzymująca w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...], odmawiającą A. K. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że powodem odmowy przyznania wnioskowanego przez skarżącego świadczenia było stwierdzenie przez organy administracji, że skarżący nie spełniła przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, która to przesłanka określona została w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.; dalej ustawa). Przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie w sprawie o sygn. akt P 1/14, zainicjowane pytaniem prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (II SA/Po 1026/13) o następującej treści: czy art. 16a ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ocena zgodności z Konstytucją przepisu art. 16a ust. 1 ustawy, stanowiącego podstawę materialnoprawną decyzji organów administracji obu instancji w rozpoznawanej sprawie, ma znaczenie dla jej rozstrzygnięcia (zob. postanowienia NSA z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 2775/13, I OSK 2829/13 oraz I OSK 2729/13), co uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.