II SA/Lu 1006/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia [...] sygn. [...] w przedmiocie przyznania renty inwalidzkiej wojennej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W myśl art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2 art. 3 wskazuje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Tymczasem przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest orzeczenie sądu powszechnego – postanowienie Sądu Apelacyjnego. Z powyższego zaś wynika, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygnięcia skargi na to orzeczenie. Kwestionowanie orzeczeń sądów powszechnych może być skutecznie przeprowadzone jedynie w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.). Nadto żaden przepis szczególny nie uprawnia sądu administracyjnego do rozpoznawania spraw dotyczących przyznania renty inwalidzkiej wojennej, bo te zastrzeżone są do właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i w toku kontroli odwoławczej do sądów powszechnych. Wobec powyższego, uznając iż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych należało skargę odrzucić na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.