II SA/Lu 1006/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania postanawia zasądzić od Wojewody na rzecz S. C. 100 (sto) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania. W dniu 5 października 2017 r. wpłynęła do Sądu skarga S. C. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania. W treści skargi skarżących zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie zaś z art. 224 p.p.s.a. jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. W rozpoznawanej sprawie skarga została uwzględniona, gdyż Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. W sytuacji, gdy w wyroku uwzględniającym skargę nie zapadło orzeczenie o kosztach postępowania, podczas gdy skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 100 zł (k. 18) należało wydać odrębne postanowienie w tym przedmiocie. Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.