II SA/Lu 101/11
PostanowienieWSA w Lublinie2011-04-04
Skład orzekający: Joanna Cylc-Malec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę, ze względu na potencjalne szkody i trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że nie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 PPSA. Ryzyko znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w przypadku uwzględnienia skargi, dotyczy inwestora, a nie skarżącej. Inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed prawomocnym rozstrzygnięciem i ewentualnego obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego.Stan faktyczny
Skarżąca M. G. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Starosty zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę budynku składowego. Skarżąca podniosła, że budynek jest posadowiony na granicy, a jego ściana kruszy się, sugerując konieczność odsunięcia przebudowy od granicy. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. K. pozwolenia na przebudowę budynku składowego na działce nr 200, położonej w miejscowości J., gm. K.
W dniu 28 marca 2011 r. skarżąca M. G. wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, iż przedmiotowy budynek posadowiony jest w granicy ścianą z cegły, która kruszy się i rozpada. Zatem jeśli inwestor chce przebudować budynek, to niech rozbierze ścianę szczytową i odsunie się od granicy na odległość przewidzianą przepisami prawa. Podniosła, iż jak ona budowała budynek gospodarczy to musiała odsunąć jego ścianę 4 m od granicy. W związku z tym K. K. powinna postąpić tak samo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Sąd winien ocenić te okoliczności zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania, bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać inwestora, jak i pozostałe strony postępowania.
Oceniając złożony wniosek nie można pominąć, iż stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji sąd może uzależnić od złożenia przez skarżących kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Brzmienie przywołanego przepisu dowodzi, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję.
Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Niewątpliwie istnieje ryzyko, że w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi i przyznania racji stronie skarżącej mogłoby dojść do powstania znacznej szkody, ale nie po stronie skarżących, lecz inwestora. To inwestor ponosi przecież ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2008 r., II OZ 131/08 – niepubl.).
W związku z tym przywrócenie stanu poprzedniego, czy też doprowadzenie obiektu budowanego do stanu zgodnego z prawem mogłoby być nie tyle trudne, co kosztowne i uciążliwe, z tym że nie dla skarżącej ale dla inwestora, który także z takiego zagrożenia powinien zdawać sobie sprawę.
W tym stanie faktycznym i prawnym Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło