II SA/Lu 1019/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Franciszek Frączkiewicz (spr.), Sędziowie Jerzy Drwal /asesor WSA/, NSA Krystyna Sidor, Protokolant st. sekr. Magdalena Flis, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Wojewody z dnia [...]lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o wznowieniu i zawieszeniu postępowania dot. pozwolenia na użytkowanie obiektu 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia w części orzekającej o uchyleniu postanowienia organu I instancji wznawiającego postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia [...]grudnia 2001 r. nr[...]; 2. w pozostałej części uchyla zaskarżone postanowienie; 3. orzeka , że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku; 4. zasądza od Wojewody na rzecz E. M. [...] kosztów postępowania. Z upoważnienia Wojewody p.o. Dyrektor Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Wojewódzkiego postanowieniem z dnia [...] lipca 2002r. wydanym na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 kpa – po rozpatrzeniu zażalenia A.L. na postanowienie Prezydenta z dnia [...] maja 2002r. wznawiającego postępowanie na wniosek E.M. w sprawie udzielonego pozwolenia na użytkowanie salonu samochodowego wraz ze stacją obsługi samochodów i myjnią przy [...] i jednocześnie zawieszającego to postępowanie do czasu rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. pozwolenia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego – uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Według ustaleń tego postanowienia organ I-szej instancji na wniosek E.M. zaskarżonym postanowieniem wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...]grudnia 2001r. udzielającą A.L. pozwolenia na użytkowanie salonu samochodowego wraz ze stacją obsługi samochodów i myjnią przy [...]i jednocześnie zawiesił to postępowanie do czasu rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. pozwolenia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z rozstrzygnięciem tym nie godzi się odwołujący A.L. , bo w jego ocenie organ I-szej instancji niedostatecznie sprawdził czy zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie wydanego pozwolenia. Wskazał, że organ I-szej instancji w uzasadnieniu postanowienia podał dwie daty złożenia wniosku: 5 marca i 15 kwietnia 2002r. W przypadku wniesienia wniosku 15 kwietnia 2002r. to upłynąłby miesiąc od chwili gdy E.M. dowiedziała się o wydanym pozwoleniu i przez to postępowanie w sprawie zostało wznowione z naruszeniem art. 148 kpa. W/g odwołującego organ I-szej instancji powinien w zaistniałej sytuacji odmówić wznowienia postępowania co czyniłoby bezprzedmiotowym dalsze zawieszenie postępowania w sprawie. W ocenie organu odwoławczego zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa procesowego. Mianowicie organ I-szej instancji jednym aktem błędnie rozstrzygnął dwie uzależnione od siebie kwestie. W przypadku braku podstaw do wznowienia postępowania w sprawie udzielonego pozwolenia na użytkowanie obiektu przy [...], istotnie bezprzedmiotowe staje się rozstrzyganie o zawieszeniu tego postępowania. Nie wnikając w ocenę czy zasadne było wznowienie postępowania przez organ I-szej instancji podnieść należy, że w zaskarżonym postanowieniu zawarte zostało błędne pouczenie o służącym stronie prawie do wniesienia zażalenia na tę część postanowienia. Przepisy prawne wyłączają bowiem możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania i wszelkie rozważania merytoryczne odnoszące się do zasadności wznowienia postępowania są niedopuszczalne. Odmienną regulację prawną przewidziano dla instytucji zawieszenia postępowania, zgodnie bowiem z art. 101 § 3 kpa na postanowienie zawieszające postępowanie stronie służy zażalenie. W tej sytuacji organ I-szej instancji winien raz jeszcze rozważyć czy zachodzą okoliczności wskazane w art. 148 § 1 kpa do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją w zależności od ustaleń w tym zakresie bądź wznowić postępowanie bądź odmówić tego dokonania. Ewentualne późniejsze zawieszenie postępowania może nastąpić dopiero po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, gdy organ I-szej instancji wykaże, że zaistniała przyczyna określona art. 97 § 1 kpa. Mając na uwadze konieczność wycofania z obiegu prawnego wadliwego postanowienia, należało orzec jak wyżej. W skardze na to postanowienie E.M. wnosi o jego uchylenie i stwierdzenie jego nieważności w części dotyczącej wznowienia postępowania. Motywy skargi podnoszą, że na postanowienie wznawiające postępowanie zażalenie jest niedopuszczalne, a przez to nie ma podstawy prawnej do rozpoznania zażalenia na postanowienie organu I-szej instancji. Również w ocenie skargi nie było podstawy do uchylenia postanowienia organ I-szej instancji w części zawieszającej postępowanie. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymując argumentację zaskarżonego postanowienia podniósł, że organ I-szej instancji w następstwie zaskarżonego postanowienia po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dni [...] sierpnia 2002r. odmówił wznowienia postępowania w sprawie udzielonego pozwolenia na użytkowanie salonu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznając skargę zważył co następuje: Uzasadniony jest pogląd zaskarżonego postanowienia jak też zarzut skargi, że na postanowienie wznawiające postępowanie zakończone decyzją ostateczną nie przysługuje środek odwoławczy w postaci zażalenia. Takiego środka odwoławczego nie przewiduje w szczególności art. 149 kpa , a przez to na postanowienie wydane w sprawie niniejszej przez organ I-szej instancji wniesione zażalenie w świetle art. 141 § 1 kpa nie mogło być przedmiotem rozpoznania przez organ odwoławczy, bo było ono niedopuszczalne. Rozpoznanie zaś tego zażalenia przez jego uwzględnienie w tej części przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I-szej instancji rażąco narusza powołane przepisy prawne jak też art. 138 § 2 w związku z art. 144 kpa. W związku z tym, ta część zaskarżonego postanowienia w świetle art. 156 § 1 pkt 2 kpa jest nieważna, a co należało stwierdzić na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Co do drugiej części postanowienia organu I-szej instancji zawieszającego postępowanie w sprawie niniejszej do czasu zakończenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji zezwalającej na użytkowanie obiektu budowlanego będącego przedmiotem sporu między stronami, to uchylając je i przekazując w tej części sprawę organowi I-szej instancji do ponownego rozpatrzenia, zaskarżone postanowienie nie wykazało dlaczego prawnie było to uzasadnione. Tym samym ta część zaskarżonego postanowienia wydana została z naruszeniem art. 138 § 2 w związku z art. 144 kpa. Powoduje to, że ta część zaskarżonego postanowienia w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) podlega uchyleniu, a przez to zgodnie z art. 152 tej ustawy zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy,