II SA/Lu 102/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 kwietnia 2012, sygn. akt IISA/Lu 102/12 p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pismem z dnia 8 marca 2012 r. J. D. została zawiadomiona o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 3 kwietnia 2012 r. Pismo to zawierało również pouczenie, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku i że złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną (pkt 3 pouczenia). Po przeprowadzeniu rozprawy Sąd wyrokiem z tego dnia oddalił skargę J. D. w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku. Na rozprawie była obecna skarżąca. Powyższy wyrok zapadł po zamknięciu rozprawy i przeprowadzeniu narady. Ogłoszenie jego nastąpiło poprzez odczytanie sentencji przez Przewodniczącego składu sądzącego, który po podaniu przez sędziego sprawozdawcę ustnych zasadniczych powodów rozstrzygnięcia pouczył skarżącą o jej prawach (protokół z rozprawy z dnia 3 kwietnia 2012 r.). Wnioskiem z dnia 11 kwietnia 2012 r. skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazując na swoje roztargnienie i zdenerwowanie oraz na to, "że niebyła świadoma, że taki wniosek trzeba złożyć w Sądzie" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpatrując przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. W myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). Od strony postępowania oczekuje się bowiem i jednocześnie wymaga szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała przesłanek, które uprawdopodabniałyby jej brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku. Podane przez skarżącą okoliczności takich jak roztargnienie i zdenerwowanie do takowych przesłanek nie należą. W pierwszej kolejności należy bowiem zauważyć, iż niezłożenie wniosku w terminie w ogóle nie wiąże się z jakąkolwiek nagłą i niezależną od strony przeszkodą niemożliwą do przezwyciężenia, a tym samym uniemożliwiającą dokonanie tej czynności w terminie. Niezachowanie terminu w niniejszej sprawie było bowiem wynikiem świadomego działania skarżącej, która będąc dwukrotnie pouczona o terminie do złożenia przedmiotowego wniosku nie dotrzymała tego terminu. Tego rodzaju działanie skarżącej świadczy o braku dochowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W świetle zatem przedstawionych okoliczności uznać należy, iż w sprawie tej nie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie skarżącej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.