II SA/Lu 1020/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Dudek (spr.), Sędziowie asesor WSA Jerzy Drwal, sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Flis, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi B .P. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę oddala skargę Wojewoda zaskarżoną decyzją, po rozpatrzeniu odwołania B.P. orzekł na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 32 ust. 4, art. 35 ust. 1 i 4, art. 80 ust. 1 pkt 2 i art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm./, o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty z dnia [...]czerwca 2002 r. udzielającej T.J. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr [...], położonej w [...], ul. [...] Organ odwoławczy przytoczył następujące motywy rozstrzygnięcia: T.J. wykazał prawo do dysponowania działką nr ewid. [...] na cele budowlane. Przedstawiony przez T.J. projekt zagospodarowania został zbadany przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę pod kątem jego zgodności z wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń /art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane/. Decyzja o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego udzielona T.J. jest zgodna z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Urząd Miasta i Gminy w dniu [...] maja 2000 r., znak: [...] Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszar, na którym położona jest działka nr ewid. [...], oznaczony symbolem [...], przeznacza pod zabudowę jednorodzinną przewidzianą do adaptacji, nie określając powierzchni zabudowy działki i kubatury budynku. Projektowana rozbudowa budynku położonego na działce nr ewid. [...] zgodna jest z obowiązującymi przepisami. Odległość planowanej rozbudowy od granicy działki B.P. wynosi 5,50 m, co jest zgodne z § 12 pkt 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1995 r. Nr 10, poz. 46 ze zm./. Nie stwierdzono również, by planowana przez T.J. rozbudowa budynku mogła spowodować zacienianie domu B.P. – odległość pomiędzy budynkiem B.P, a budynkiem T.J. jest mniejsza niż ich wysokość § 13 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie/, zaś T.J. nie planuje podwyższenia swojego budynku. Dotrzymano również innych wymogów określonych przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tym samym rozbudowa budynku mieszkalnego przez T.J. nie ogranicza możliwości użytkowania działki przez skarżącą i nie narusza jej interesu prawnego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego B.P. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2002 r. W uzasadnieniu skargi wyjaśniła, że decyzja z dnia [...] maja 2000 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu utraciła moc w związku ze zmianą planu zagospodarowania przestrzennego Miasta opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia [...] marca 2002 r. Nr [...] Skarżąca podnosi również, że nie wyraziła zgody na rozbudowę budynku T.J., gdyż prace budowlane przy budynku położonym na działce nr ewid. [...]doprowadzą do zmniejszenia odległości pomiędzy budynkiem B.P., a budynkiem T.J. W konsekwencji uniemożliwi to rozbudowę budynku skarżącej. B.P. podniosła też, że projekt rozbudowy budynku T.J. nie uwzględnia rozbudowy podpiwniczenia oraz to, że rozbudowany budynek położony będzie zbyt blisko naziemnej linii energetycznej oraz od ogrodzenia między posesjami. W konsekwencji według skarżącej wydane pozwolenie na budowę nie jest zgodne z przepisami prawa, zaś będące podstawą jego wydania opinie, pozwolenia i sprawdzenia nie są zgodne z rzeczywistością. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową motywację. Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/, z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./. W myśl art. 3 § 1 pierwszej z wymienionych ustaw sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne. Natomiast zgodnie z art. 97 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle powołanych powyżej przepisów prawa do rozpoznania sprawy niniejszej właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Rozpatrując skargę Sąd zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji są zgodne z prawem. W toku postępowania administracyjnego wyjaśnione zostały istotne okoliczności sprawy, a jej rozstrzygnięcie odpowiada mającym zastosowanie przepisom prawa materialnego. Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane /art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane/. Inwestor T.J. spełnił powyższe wymogi. Wniosek o wydanie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr [...]złożył w dniu 22 maja 2002 r., gdy ważność decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] maja 2000 r. określona została na dwa lata. Z załączonego do akt sprawy aktu notarialnego z dnia [...]lipca 1997 r. wynika, że T. J. legitymuje się tytułem własności do działki nr [...], co zgodnie z art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego stanowi prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W świetle dowodów zgromadzonych w aktach sprawy podzielić należy stanowisko organu administracji, co do zgodności projektu zagospodarowania działki nr [...]z planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także kompletności projektu budowlanego i jego wykonania przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane /art. 35 ust. 1 pkt 1-3 Prawa budowlanego/. Działka nr [...] położona jest w terenie, który w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznaczony został symbolem [...] z przeznaczeniem pod zabudowę jednorodzinną z możliwością adaptacji. Oznacza to, iż rozbudowa budynku mieszkalnego na działce nr [...]była dopuszczalna, o czym rozstrzygnięto w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Ustalenia tej decyzji, z mocy art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ były wiążące dla organu wydającego pozwolenie na budowę. Analiza projektu zagospodarowania działki nr [...] nie wykazuje niezgodności z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jak również z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 ze zm./. Przewidziana do rozbudowy część obiektu zaprojektowana została w odległości 5,50 m od granicy z działką skarżącej /dz. nr [...]/, co oznacza zachowanie odległości określonej w § 12 ust. 4 pkt 1 cyt. rozporządzenia. Z projektu budowlanego wynika, że wysokość rozbudowywanego obiektu wynosi 8,72 m i jest mniejsza od odległości między budynkiem inwestora, a budynkiem skarżącej. Tym samym spełniony został wymóg z § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. W świetle powyższych uwag stwierdzić należy, iż wobec spełnienia wymagań określonych przez prawo, organ administracji zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Skarżąca nadto zarzuciła, iż wobec uchwalenia nowego planu miejscowego, decyzja organu I instancji z dnia [...]maja 2000 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, utraciła moc. Stanowiska tego podzielić nie można ze względu na brak ku temu podstaw prawnych. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiana powoduje wygaśnięcie wydanych uprzednio decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, sprzecznych z ustaleniami tego planu /art. 35 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym/. Wygaśnięcie decyzji nie następuje jednak z mocy prawa. Stwierdza to organ, który wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu /art. 35 ust. 2 cyt. ustawy/, co w sprawie niniejszej nie nastąpiło. Zatem rozpatrując wniosek inwestora o udzielenie pozwolenia na budowę organ administracji architektoniczno budowlanej zobowiązany był respektować funkcjonującą w obrocie prawnym decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] maja 2000 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego /art. 47 ustawy/ o zagospodarowaniu przestrzennym./. Nadto w myśl art. 35 ust. 3 cyt. ustawy przepisów art. 35 ust. 1 i 2 nie stosuje się jeśli wydano decyzję o pozwoleniu na budowę. Skoro w rozpatrywanej sprawie decyzja taka została wydana, powoływanie się przez skarżącą na wygaśnięcie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wobec zmiany planu miejscowego, nie ma znaczenia prawnego i pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy o wydanie pozwolenia na budowę. Z tych względów skargę jako niezasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.