II SA/Lu 1022/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Polskiego Związku Działkowców Okręgowego Zarządu na decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości - w zakresie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Polski Związek Działkowców Okręgowy Zarząd w skardze na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] znak [...] orzekającej o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości położonej przy ul. W. oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [..] ha i nr [...] o pow. [...] ha na rzecz H. G., E. G. i W. G. i jednocześnie orzekającej m.in. o odszkodowaniu na rzecz Polskiego Związku Działkowców za składniki stanowiące własność PZD w określonej kwocie - wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając jednak w ogóle tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej "P.p.s.a.", sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności wskazujących na to, że zachodzą ustawowe przesłanki uwzględnienia wniosku. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 lipca 2010r. (sygn. akt II GSK 779/10, publ. LEX nr 673837) obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia pozytywną dla strony ocenę takiego wniosku. W innym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku. Powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. akt II FZ 720/10, publ. G.Prawna 2011/44/16). Brak uzasadnienia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. uniemożliwia sądowi dokonanie oceny merytorycznej takiego wniosku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1843/10, publ. LEX nr 707841). W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak w żaden sposób nie uzasadniła tego wniosku, co uniemożliwia merytoryczną ocenę zasadności złożonego wniosku. Z tych względów Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek nie może być uwzględniony. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia