II SA/Lu 1023/13

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Wojewody L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a I. przyznać E. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego wystąpić do Okręgowej Rady Adwokackiej w L; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący na urzędowym formularzu symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z dwoma synami, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha. W odpowiedzi na wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń skarżący nadesłał pismo z dnia 15 grudnia 2015 r., w którym oświadczył, że jego stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą [...] złotych (do kosztów tych zaliczono wskazane w w/w piśmie wydatki miesięczne oraz wydatki okresowe, przy czym w przypadku wydatków rocznych zaliczono do kwoty tej ich 1/12 część zaś w przypadku wydatków ponoszonych co dwa miesiące ½ ich część). Skarżący oświadczył też, że jego starszy syn uczęszcza do technikum zawodowego. Do pisma skarżący dołączył zaświadczenie z urzędu gminy, z którego wynika, iż areał jego gospodarstwa rolnego wynosi [...] ha fizycznych – [...] ha przeliczeniowych i przynosi roczny dochód w kwocie [...] złotych. Wykonując ponowne wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń skarżący nadesłała pismo z dnia 26 stycznia 2015 r., z którego wynika, że w ponoszeniu kosztów utrzymania koniecznego wspomaga go ojciec. Ponadto skarżący wyjaśnił, że posiada zaległości w płaceniu alimentów na dowód czego przedłożył decyzję z dnia 23 grudnia 2014 r. zobowiązującą go do zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego kwoty [...] złotych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Dochody skarżącego nie są bowiem w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi. Ocenę tą potwierdza nie tylko oświadczenie skarżącego o korzystaniu z pomocy ojca w ponoszeniu kosztów utrzymania koniecznego, ale i decyzja z dnia 23 grudnia 2014 r. Jednak ze względu na to, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 czerwca 2013 r. wydanym pod sygnaturą II SA/Lu 31/13 skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych, które to zwolnienie rozciąga się na sprawę prowadzoną pod sygnaturą II SA/Lu 1023/13, postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należy umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Orzekanie obecnie o zwolnieniu skarżącego od kosztów sądowych stało się bowiem bezprzedmiotowe. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. i art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.