II SA/Lu 1024/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych i odpłatności za te usługi - w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Na rozprawie sądowej w dniu 17 kwietnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie ogłosił wyrok, którym oddalił skargę C. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych i odpłatności za te usługi. Zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]., znak: [...], na podstawie której organ zmniejszył liczbę godzin (z 4 na 2 dziennie) świadczonych wobec C. Z. specjalistycznych usług opiekuńczych przyznanych jej decyzją z dnia [...]., znak: [...] na okres od 2 września 2011r. do 31 grudnia 2011r. Na rozprawę skarżąca nie stawiła się – w jej imieniu stawił się natomiast jej pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy - [...]M. J . W dniu 11 maja 2012r. (data stempla pocztowego) skarżąca samodzielnie złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia tegoż wyroku, a następnie w dniu 15 maja 2012r. /data stempla pocztowego/ złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie. Skarżąca wskazała, że od ponad 40 lat cierpi na stwardnienie rozsiane, nie jest w stanie poruszać się samodzielnie i zmuszona jest korzystać z pomocy osób trzecich, w tym świadczonych w ramach specjalistycznych usług opiekuńczych przyznawanych jej przez właściwy ośrodek pomocy społecznej. Z powodu choroby nie była w stanie stawić się na rozprawie sądowej ani podejmować czynności procesowych w wymaganych terminach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz.270), zwanej dalej ppsa, stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega natomiast na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2004, s. 149). Jakkolwiek Sąd rozumie trudną sytuację skarżącej, cierpiącej od dawna na stwardnienie rozsiane, uniemożliwiające jej samodzielne poruszanie się, a nawet wykonywanie podstawowych czynności życia codziennego, to jednak nie można uznać, że skarżąca uchybiła terminowi bez swojej winy, w powołanym wyżej rozumieniu. Należy mieć bowiem na uwadze, że w sprawie niniejszej dla skarżącej ustanowiono w ramach prawa pomocy adwokata, który w jej imieniu może i powinien podejmować niezbędne czynności procesowe – dotyczy to również złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik jest więc zobowiązany do dbałości o interesy skarżącej, a skarżąca ma prawo domagać się od niego niezbędnych wskazówek i wyjaśnień, a także podejmowania odpowiednich czynności procesowych. Skarżąca powinna więc w pierwszej kolejności zwrócić się do tego pełnomocnika o podjęcie niezbędnych działań prawnych - w tym o uzyskanie uzasadnienia wyroku (i ewentualnie wniesienie skargi kasacyjnej). Dopiero gdyby okazało się, że jej pełnomocnik nie mógł – z przyczyn od niego niezależnych – złożyć takiego wniosku z zachowaniem terminu - usprawiedliwiony byłby wniosek skarżącej o przywrócenie terminu. Tymczasem skarżąca C. Z. nie wykazała, by kontaktowała się w tej sprawie ze swoim adwokatem, nie można więc w tej sytuacji przyjąć, że składając wniosek o uzasadnienie wyroku, niemal miesiąc po jego ogłoszeniu, wykazała należytą dbałość o swoje interesy. Skarżąca jest osobą chorą, ale składając liczne pisma procesowe do Sądu (w tym wniosek o uzasadnienie, a następnie wniosek o przywrócenie terminu) potwierdza, że jest w stanie również samodzielnie podejmować czynności we własnych sprawach, dlatego też – zdaniem Sądu – miała możliwość (i prawo) skontaktowania się ze swoim adwokatem w niniejszej sprawie. Reasumując – skarżąca nie wykazała, by w okresie przewidzianym ustawowo do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku zaistniała szczególna okoliczność uniemożliwiająca jej samodzielne (bądź poprzez profesjonalnego pełnomocnika) skuteczne złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku. Choroba, na którą powołuje się, trwa od wielu lat i – jak wynika z akt – nie stanowi przeszkody do samodzielnego składania pism w sprawie. Ubocznie należy wyjaśnić, że zaskarżona decyzja, którą organ zmniejszył liczbę godzin specjalistycznych usług opiekuńczych świadczonych wobec skarżącej – dotyczy minionego już okresu tj. wrzesień – grudzień 2011r. Jak natomiast wynika z akt sprawy, organ wydał wobec skarżącej kolejną decyzję z dnia [...]., /k.47/ obejmującą specjalistyczne usługi opiekuńcze na dalszy okres - decyzja ta może być ewentualnie kwestionowana przez skarżącą w odrębnym postępowaniu. W związku z powyższym, należało orzec, jak w sentencji.