II SA/Lu 1030/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 lipca 2015 r. sprawy ze skargi K. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta reprezentowanemu przez Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 maja 2013 r. o sygn. akt II SAB/Lu 81/13 wymierza Prezydentowi Miasta reprezentowanemu przez Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych). Prawomocnym wyrokiem z dnia 7 maja 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 81/13 wydanym na skutek skargi K. K. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] reprezentowanego przez Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów w [...] w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 23 grudnia 2012 r. o udostepnienie informacji publicznej dotyczącej skrzyżowania ulicy [...] z ulicą [...] w L., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zobowiązał organ do załatwienia tego wniosku w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku. Akta administracyjne sprawy wraz z odpisem przedmiotowego wyroku zostały doręczone organowi w dniu 15 lipca 2013 r. (k. 44 akt sprawy II SAB/Lu 81/13). W dniu 7 sierpnia 2013 r. K. K. wezwał organ do wykonania tego wyroku, a następnie w dniu 2 października 2013 r. złożył skargę o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...] reprezentowanemu przez Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów w [...] grzywny za niewykonanie wyroku sądu z dnia 7 maja 2013 r., II SAB/Lu 81/13 (k. 3 akt sprawy II SA/Lu 1116/14). W odpowiedzi na skargę organ administracji wyjaśnił, że informacja publiczna żądana przez skarżącego we wniosku z dnia 23 grudnia 2012 r. został mu udzielona pismem z dnia 22 października 2013 r. oraz drogą elektroniczną w dniu 25 października 2013 r. (k. 11-13 akt sprawy II SAB/Lu 1116/14). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest skarga o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...] reprezentowanemu przez Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów w [...] grzywny za niewykonanie wyroku, na mocy którego sąd, uwzględniając skargę K. K. na bezczynność Prezydenta, zobowiązał ten organ do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 23 grudnia 2012 r. o udostepnienie informacji publicznej dotyczącej skrzyżowania ulicy [...] z ulicą [...] w L. w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku. Podstawę prawną wymierzenia organowi administracji grzywny za niewykonanie wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność stanowi art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Niewykonanie przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność ma miejsce wówczas, gdy organ administracji zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, nie wykonuje nałożonego przez sąd obowiązku polegającego na wydaniu w określonym terminie aktu lub dokonaniu czynności (art. 149 § 1 w związku z art. 154 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie wyroku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., stwierdza się zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia sądu w ogóle, jak i wtedy, gdy wprawdzie wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Do takiego wniosku prowadzi wykładnia art. 154 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym wykonanie wyroku po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Skoro bowiem wykonanie przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność przed wydaniem przez sąd rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi o wymierzenie grzywny nie czyni tej skargi bezzasadną ani bezprzedmiotową, to nie ulega wątpliwości, że wystarczającą przesłanką wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku jest przekroczenie terminu wyznaczonego w tym wyroku do wydania aktu lub podjęcia czynności. Inaczej rzecz ujmując, wydanie aktu lub podjęcie czynności, do której organ administracji był zobowiązany, z przekroczeniem terminu wskazanego w sentencji wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, obliguje sąd do uwzględnienia skargi o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie tego wyroku. Powyższe prowadzi do wniosku, że istotą skargi, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., jest zastosowanie przez sąd sankcji finansowej w stosunku do organu będącego w zwłoce w realizacji obowiązków nałożonych na ten organ wyrokiem sądu uwzględniającego skargę na bezczynność. W niniejszej sprawie należy w pierwszej kolejności wskazać, że organ administracji rozpoznał wniosek skarżącego z dnia 23 grudnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, udzielając jej pismem z dnia 22 października 2013 r. oraz drogą elektroniczną w dniu 25 października 2013 r., do czego został zobowiązany powołanym na wstępie wyrokiem tutejszego sądu. Informacja ta została jednak udzielona ze znacznym przekroczeniem wyznaczonego w tym wyroku czternastodniowego terminu, liczonego od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku, a ponadto dopiero po wniesieniu przez wnioskodawcę skargi o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie tego wyroku. Skoro akta administracyjne sprawy zostały doręczone organowi w dniu 15 lipca 2013 r., to udzielenie skarżącemu żądanej informacji publicznej powinno nastąpić najpóźniej w dniu 29 lipca 2013 r., kiedy to upływał czternastodniowy termin wskazany w wyroku sądu. Tymczasem organ udzielił żądanej informacji dopiero w dniach 22 i 25 października 2013 r., a zatem po upływie niemal trzech miesięcy od zakończenia wskazanego w wyroku sądu terminu na jej udzielenie. Z akt sądowych niniejszej sprawy, a także z akt sprawy o sygnaturze II SAB/Lu 1116/14 nie wynika, by przez czternaście dni od daty doręczenia organowi akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku wydanego w sprawie II SAB/Lu 81/13 organ podjął jakiekolwiek działania zmierzające do rozpoznania wniosku skarżącego. Zatem zaistniała podstawa do wymierzenia Prezydentowi Miasta [...] reprezentowanemu przez Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów w [...] grzywny w oparciu o dyspozycję art. 154 § 1 p.p.s.a. Udzielenie przez ten organ żądanej przez skarżącego we wniosku z dnia 23 grudnia 2012 r. informacji publicznej przed wydaniem wyroku w przedmiocie grzywny, stanowi jednak okoliczność, którą sąd wziął pod uwagę przy określaniu wysokości grzywny. Stosownie do treści art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Podstawę obliczania wysokości grzywny w niniejszej sprawie stanowi obwieszczenie Prezesa GUS z 17 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2014 r. i w drugim półroczu 2014 r. (M. P. z 2015 r. poz. 221), z którego wynika, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło [...] zł. Konstrukcja art. 154 § 6 p.p.s.a., zawierającego jedynie wskazanie maksymalnej wysokości grzywny, prowadzi do wniosku, że okoliczności, które mają wpływ na wysokość wymierzonej grzywny, muszą być przedmiotem szczegółowej analizy konkretnej sprawy przy uwzględnieniu całokształtu jej okoliczności. Wymierzając Prezydentowi Miasta [...] reprezentowanemu przez Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów w [...] grzywnę w wysokości [...] zł, Sąd uznał, że taka wysokość grzywny jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów prawa przez organ w niniejszej sprawie. Jak wyżej podniesiono, Sąd uwzględnił przede wszystkim okoliczność, że organ przed wydaniem wyroku w przedmiocie grzywny rozpoznał wniosek skarżącego, udzielając mu żądanej informacji publicznej. Sąd wziął również pod uwagę niemal trzymiesięczny okres opóźnienia w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku, fakt, że informacji udzielono dopiero po wniesieniu przez wnioskodawcę skargi o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku w sprawie II SAB/Lu 81/13 oraz okoliczność niepodjęcia przez organ w sprawie żadnej czynności w czternastodniowym terminie wyznaczonym w wyroku sądu. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.