II SA/Lu 1031/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie : Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (spr.), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną z upoważnienia Komendanta Wojewódzkiego Policji utrzymano w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] odmawiającą przyznania M. W. pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego położonego w B. przy ul. B. Organ odwoławczy przytoczył następujące motywy rozstrzygnięcia. M. W. na podstawie decyzji z dnia [...] Nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji uzyskał lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 71,50 m2 w tym mieszkalnej 43,80 m2. Do zamieszkiwania w tym lokalu uprawnieni poza M. W. byli jego żona i troje dzieci. Powierzchnia lokalu odpowiada normom zaludnienia określonym w § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. Nr 131, poz. 1469 ). Przepisy art. 88 i 94 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. (Dz.U. Nr 7, poz. 58 z 2002r.) o Policji stanowi, iż policjantowi przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Natomiast w przypadku gdy policjant nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Prawa M. W. wynikające z ustawy o Policji zostały zrealizowane poprzez przydzielenie mu lokalu mieszkalnego w T., położonego w miejscowości pobliskiej w stosunku do miejsca pełnienia służby. M. W. w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie nie precyzując swojego żądania podnosił, iż decyzja odmawiająca przyznania mu pomocy finansowej jest krzywdząca. Dom jednorodzinny pobudował angażując wyłącznie własne środki finansowe. Z miejscowością, w której otrzymał mieszkanie na podstawie decyzji administracyjnej nic go nie wiąże, dzieci jego uczęszczają do szkół w B. Również z B. ma korzystniejszy dojazd do miejsca pełnienia służby. Posiadany dotychczas lokal mieszkalny opuści do [...] sierpnia 2003 r. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową motywację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji są zgodne z prawem. W myśl art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 78, poz. 58 ze zm.) pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość przysługuje policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale. Szczegółowe zasady przydziału lokali mieszkalnych dla policjantów oraz udzielenie im pomocy finansowej reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 17 października 2001r. : 1/ w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżnienia i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżnienia tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. z 2001r. Nr 131, poz. 1469), 2/ w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U.z 2001r. Nr 131 poz. 1468). Powyższe unormowania stanowią, że jeżeli policjant nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przy spełnieniu innych wymogów określonych przepisami prawa, może uzyskać pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Unormowanie zawarte w art. 95 pkt 2 ustawy o Policji zakazuje przydzielenia lokalu mieszkalnego policjantowi, który posiada w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy. Z akt sprawy wynika, że M. W. decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] przydzielony został lokal mieszkalny położony w budynku Posterunku Policji w T. W okresie tym M. W. był funkcjonariuszem tego Posterunku Policji. Powierzchnia mieszkalna tego lokalu wynosiła 43,80 m2, co przy zamieszkiwaniu w nim 5 osób (skarżący, jego żona i troje dzieci) odpowiada normie zaludnienia określonej w § 3 cyt. rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad przydziału opróżnienia i norm zaludnienia lokalu mieszkalnych oraz przydziału i opróżnienia tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów. Rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] lutego 1999 r. M. W. przeniesiony został do pełnienia służby w Komisariacie Policji w W. - miejscowości położonej 20 km od jego miejsca zamieszkania. W związku z tą decyzją skarżący nie domagał się przydzielenia lokalu mieszkalnego w nowym miejscu pełnienia służby z uwagi na niekorzystny dojazd z T. Należy zwrócić uwagę, iż przepisy ustawy o Policji zostały tak ukształtowane by pomoc finansowa udzielana była tym policjantom, którzy nie mają zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Nie mają one jednak zastosowania do sytuacji, w których funkcjonariusz , który ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe chce wykorzystać pomoc finansową na polepszenie swoich warunków mieszkaniowych. Również podnieść należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o stan faktyczny i prawny istniejący w dacie podjęcia tej decyzji, co uniemożliwia ocenę przedłożonych do Sądu przez M. W. dokumentów powstałych po tej dacie i nie będących przedmiotem oceny w postępowaniu administracyjnym. Z tych względów skargę jako nie zawierającą uzasadnionych podstaw należało oddalić, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo p o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.