II SA/Lu 1036/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.""), każde pismo strony – a więc również skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wniesiona przez Towarzystwo skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew, nie została podpisana przez osoby upoważnione do reprezentowania skarżącego Stowarzyszenia. W związku z tym Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 14 listopada 2014 r. nakazał wezwać stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu Stowarzyszeniu prawidłowo w dniu 1 grudnia 2014 r. (potwierdzenie odbioru - k. 28). Stowarzyszenie to, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania Sądu, dotychczas nie usunęło jednak braku formalnego skargi w zakresie jej podpisania, co oznacza, że siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 8 grudnia 2014 r. bezskutecznie. Okoliczność ta obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.