II SA/Lu 104/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 października 2011r. sprawy ze skargi Zespołu Szkół na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. L. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 k.p.a. i art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 145a k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy wydaną w postępowaniu wznowieniowym decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji Kolegium z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...]. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Ostateczną decyzją Wójta Gminy Ł. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] zatwierdzony został projekt podziału działki nr [...] o pow. 1,1111 ha, stanowiącej własność Gminy Ł., na sześć działek: nr [...] o pow. 0,0104 ha, nr [...] o pow. 0,0017 ha, nr [...] o pow. 0,0610 ha, nr [...] o pow. 0,0716 ha, nr [...] o pow. 0,0069 ha i nr [...] o pow. 0,9595 ha. Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...], wydaną na wniosek Zespołu Szkół w Ł., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło nieważność ostatecznej decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia [...] grudnia 2004 r. o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...]. W dniu [...] marca 2006 r. Wójt Gminy Ł., działając w oparciu o dyspozycję art. 127 § 3 k.p.a., złożył do Kolegium wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] Kolegium umorzyło postępowanie w przedmiocie tego wniosku. W dniu [...] czerwca 2007 r. Gmina Ł., reprezentowana przez Wójta, złożyła w Kolegium wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2006 r. stwierdzającej nieważność decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia [...] grudnia 2004 r. o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...] stanowiącej własność Gminy Ł. Decyzją z dnia [...] października 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2006 r. Złożony przez Wójta Gminy Ł. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej tą decyzją nie został merytorycznie rozpoznany, gdyż Kolegium w dniu [...] stycznia 2008 r. umorzyło postępowanie w tej sprawie. Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 267/08, wydanym po rozpoznaniu skargi Gminy Ł., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Kolegium z dnia [...] stycznia 2008 r. oraz decyzję z dnia [...] października 2007 r. Rozpatrując ponownie wniosek Gminy Ł. z dnia [...] czerwca 2007 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., decyzją z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] stwierdziło nieważność własnej decyzji z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia [...] grudnia 2004 r. o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...] stanowiącej własność Gminy Ł. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], wydaną po rozpoznaniu wniosku Zespołu Szkół w Ł. o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzja Kolegium z dnia [...] maja 2009r. została utrzymana w mocy. Zespół Szkół w Ł. wniósł skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] sierpnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W dniu [...] grudnia 2009 r. do Kolegium wpłynął wniosek Dyrektora Zespołu Szkół w Ł. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. Jako podstawę wznowieniową wskazano art. 145a § 1 k.p.a. W uzasadnieniu wniosku stwierdzono, że wyrokiem z dnia 29 października 2009 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 161 ust. 1 i 2 Konstytucji nie wymaga zapewnienia jednostkom samorządu terytorialnego statusu stron w postępowaniu sądowoadministarcyjnym, gdyż jednostki te nie występują jako adresaci działań władczych innych organów władzy publicznej, ale same podejmują takie działania wobec innych podmiotów. Konstytucja nie nakłada też obowiązku przyznania w takiej sytuacji jednostkom samorządu prawa do wniesienia skargi na decyzje władcze organu odwoławczego, co jest równoznaczne z wyłączeniem prawa jednostek samorządu terytorialnego do uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz prawa wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sytuacji, w której organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję administracyjną w pierwszej instancji. Zdaniem wnioskodawcy, Wójt Gminy Ł. nie posiadał prawnej legitymacji procesowej do skutecznego wniesienia wniosku o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Kolegium z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...], ponieważ z jego inicjatywy podjęta została decyzja z dnia [...] grudnia 2004 r. o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...]. Z uwagi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia 26 sierpnia 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 697/09 zawiesił postępowanie sądowe ze skargi na tę decyzję. Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] Kolegium wznowiło postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją tego organu z dnia 26 sierpnia 2009 r. W dniu [...] czerwca 2010 r. wnioskodawca - Zespół Szkół w Ł. złożył wniosek dowodowy, w którym zażądał zbadania, czy wobec działki [...] toczy się - wszczęte w 2007 r. - inne postępowanie podziałowe, jak się ono zakończyło i czy uchwała Rady Gminy w Ł. z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie bezprzetargowego zbycia nieruchomości oraz wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od ceny sprzedaży pozostaje w obrocie prawnym, a także, czy wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] lutego 2006 r. pochodzi od uprawnionego podmiotu tj. Gminy Ł. reprezentowanej przez Wójta Gminy. Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, ostatecznej decyzji Kolegium z dnia [...] sierpnia 2009 r. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, iż w związku z wnioskiem strony o wznowienie postępowania na podstawie art. 145a §1 k.p.a., powstał po stronie organu obowiązek wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia, a ustalenie, czy ta podstawa rzeczywiście wystąpiła w sprawie rozstrzygniętej decyzją ostateczną, stanowiło przedmiot postępowania wyjaśniającego (art. 149 § 2 k.p.a.). Organ wskazał, iż strona skarżąca, składając wniosek o wznowienie postępowania, wskazała – jako podstawę wznowienia – art. 145a k.p.a. w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt K 32/08, publikowanego w dniu 9 listopada 2009 r. w Dz. U. Nr 187 poz. 1456. Wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do Kolegium w dniu 4 grudnia 2009 r. z zachowaniem terminu określonego w art. 145a § 2 k.p.a. Powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego wydany został w sprawie z wniosku o zbadanie zgodności z Konstytucją: 1) art. 33 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) w zakresie, w jakim pozbawia prawa do udziału na prawach strony w postępowaniu sądowoadministarcyjnym gminę, której wójt, burmistrz, prezydent wydał, jako organ podatkowy pierwszej instancji, decyzję podatkową, a podatek stanowi dochód tej gminy w sytuacji, gdy przedmiotem postępowania sądowoadministarcyjnego jest decyzja organu odwoławczego w sprawie tego podatku, z art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 2) art. 50 § 1 p.p.s.a. w zakresie, w jakim pozbawia gminę prawa wniesienia skargi na decyzje organu wyższej instancji wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez wójta (burmistrza, prezydenta) tej gminy w sytuacji, gdy decyzja organu odwoławczego ma wpływ na prawa i obowiązki tej gminy lub jej organów. Trybunał Konstytucyjny w wyroku tym stwierdził, że powołane wyżej przepisy p.p.s.a. są zgodne z art. 165 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem składu orzekającego Kolegium, w sprawie objętej wnioskiem o wznowienie postępowania nie wystąpiła wymieniona w art. 145a § 1 k.p.a. przesłanka uzasadniająca uchylenie decyzji ostatecznej, ponieważ przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny były inne przepisy prawa procesowego (przepisy p.p.s.a.) niż przepis stanowiący podstawę wydania decyzji z dnia 26 sierpnia 2009 r. (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 157 § 1 i 2 k.p.a.). Ponadto Trybunał Konstytucyjny w wydanym orzeczeniu nie stwierdził niezgodności przywołanego we wniosku aktu normatywnego z Konstytucją. W związku z brakiem określonej w art. 145a §1 k.p.a przesłanki do uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji Kolegium z dnia [...] sierpnia 2009 r., skład orzekający Kolegium nie badał merytorycznie przedstawionych zarzutów zawartych we wniosku dowodowym Zespołu Szkół w Ł. z dnia [...] czerwca 2010 r. Ponadto, jak podkreślił organ, przedstawione zarzuty nie pozostają w związku z decyzją Kolegium z dnia [...] sierpnia 2009 r. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2010 r., odmawiająca uchylenia w wyniku wznowienia postepowania decyzji Kolegium z dnia [...] sierpnia 2009 r., została utrzymana w mocy decyzją tego organu z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], wydaną po rozpoznaniu wniosku Zespołu Szkół w Ł. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kolegium w pełni podzieliło argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Kolegium z dnia [...] grudnia 2010 r. wniósł Zespół Szkół w Ł., zarzucając podjęcie decyzji z przekroczeniem ustawowego terminu, nieuwzględnienie wniosków zgłaszanych przez skarżącego w toku postępowania oraz poglądów wyrażonych w orzecznictwie, a także nieustalenie stron postępowania. W związku z powyższym, skarżący wniósł o uchylenie, ewentualnie o "unieważnienie" kwestionowanej decyzji oraz decyzji ją poprzedzających. W obszernym uzasadnieniu skargi przytoczone zostały wywody zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt K 32/08. Skarżący odniósł się także do wynikających z ustawy o samorządzie gminnym kompetencji wójta gminy jako organu wykonawczego, w zakresie których, jego zdaniem, nie mieści się uprawnienie do złożenia skargi na uchwałę rady gminy. Skarżący zarzucił także, że Kolegium nie rozróżnia zakresu kompetencji wójta jako organu gminy oraz gminy jako osoby prawa publicznego. Zdaniem skarżącego, Wójt Gminy Ł. nie posiadał legitymacji procesowej do skutecznego żądania stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...], ponieważ z jego inicjatywy została podjęta decyzja z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...]. Skarżący przywołał szereg orzeczeń sądów administracyjnych oraz Sądu Najwyższego dotyczących zasad postępowania administracyjnego, w tym rozstrzygania sprawy w ramach uznania administracyjnego, zachowania zasady prawdy obiektywnej oraz udzielania stronom informacji co do obowiązującego prawa. W jego ocenie, postępowanie przed Kolegium prowadzone bez jednoznacznego określenia żądania oraz bez zachowania zasady zaufania obywateli do organów państwa spowodowało, że obywatel znalazł się w pułapce prawnej stworzonej na skutek nieprawidłowego działania innego organu administracji publicznej. Zespół Szkół w Ł. zrzucił ponadto, że Kolegium nie badało zaistnienia w sprawie innych przesłanek wznowienia postępowania wynikających z art. 145 § 1 k.p.a., w tym określonych w pkt 1, 2, 4, 5, 6, 7 tego przepisu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, wyjaśniając, że z uwagi na skomplikowany charakter przedmiotowej sprawy doszło do przekroczenia terminu jej załatwienia. Wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 36 k.p.a., Kolegium nie informowało stron na piśmie o zwłoce w załatwieniu sprawy, bowiem nie przewidywało zaistnienia takiego stanu rzeczy, ale informacje takie były przekazywane zainteresowanym stronom postępowania w rozmowach telefonicznych z pracownikami Kolegium. Szczegółowe wyjaśnienia w tym zakresie Kolegium zamieściło w odpowiedzi na skargę na bezczynność tego organu wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przez K. B. Kolegium wskazało ponadto, że zaskarżona decyzja z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] została wydana w trybie nadzwyczajnym, w ramach wznowienia postępowania, umożliwiającego wzruszenie ostatecznych aktów administracyjnych o charakterze indywidualnym (decyzji i postanowień). W związku z tym, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną jest odstępstwem od wynikającej z art. 16 k.p.a. zasady stabilności decyzji administracyjnych, niedopuszczalna jest rozszerzająca wykładnia przesłanek wznowienia postepowania z art. 145 § 1 i art. 145a k.p.a. Kolegium nie zakwestionowało poglądu strony skarżącej o wynikających z art. 7, 8, 9 i art. 11 k.p.a. obowiązkach organów administracji publicznej i podzieliło przywołane w tym zakresie poglądy sądownictwa administracyjnego oraz sądów powszechnych, stwierdzając jednocześnie, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji przeprowadzone zostało w sposób wyczerpujący postępowanie wyjaśniające, w którym strony miały zagwarantowane prawo czynnego udziału. Wbrew zarzutowi skargi, nie doszło do naruszenia wskazanych w jej treści zasad postępowania administracyjnego, a materiał dowodowy zgromadzony przez Kolegium był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. Organ wskazał ponadto, iż złożenie wniosku o wznowienie postępowania przez Zespół Szkół w Ł. z uwagi na zaistnienie okoliczności wynikających z art. 145a § 1 k.p.a., a odnoszących się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt K 32/08 skutkowało wydaniem postanowienia z dnia [...] maja 2010 r. o wznowieniu postępowania, bowiem wszystkie przesłanki niezbędne do wszczęcia takiego postępowania zaistniały. Podjęte przez Kolegium postanowienie stanowiło podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia sprawy /art. 149 § 2 k.p.a./. Kolegium podniosło, że powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r. nie dotyczył oceny zgodności z Konstytucją przepisów kodeksu postępowania administracyjnego stanowiących podstawę do wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r., objętej postępowaniem wznowieniowym. W ocenie Kolegium, w sytuacji, gdy Trybunał Konstytucyjny w powyższym wyroku nie orzekł o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową, czy też ustawą przepisów art. 156 i art. 157 k.p.a., brak było podstaw do żądania wznowienia postępowania w trybie przesłanki wynikającej z art. 145a k.p.a. W konsekwencji poczynione ustalenia pozwoliły bezspornie stwierdzić, że w prowadzonej przed Kolegium na wniosek strony skarżącej sprawie nie istniała wskazana przez nią przesłanka wznowieniowa. Dokonana w toku postępowania weryfikacja żądań Zespołu Szkół w Ł. wykazała brak podstaw do uchylenia kwestionowanej decyzji w trybie wznowienia postepowania. W ocenie Kolegium, instytucja wznowienia postępowania nie jest środkiem, za pomocą którego można dążyć do wzruszenia wadliwej, w ocenie strony skarżącej, decyzji ostatecznej, abstrahując od stopnia tej wadliwości. Postępowanie uruchomione na skutek wznowienia postępowania nie było kontynuacją postępowania instancyjnego i w konsekwencji nie dawało podstaw do pełnej merytorycznej kontroli decyzji, którą zakończono sprawę w postępowaniu zwykłym. Zakres kompetencji organu odwoławczego w postępowaniu zwykłym jest szerszy niż organów prowadzących weryfikację decyzji ostatecznej w nadzwyczajnym trybie postępowania. O ile w postępowaniu instancyjnym odwołanie daje podstawę do ponownego, całościowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, bez względu na wagę uchybień związanych z tym postępowaniem, o tyle w postępowaniu wznowionym organ może odnieść się do istoty sprawy tylko i wyłącznie wówczas, gdy postępowanie w którym wydano decyzję ostateczną, obarczone było taką wadą, która przez ustawodawcę uznana została za wadę kwalifikowaną, enumeratywnie wyliczoną w przepisach prawa procesowego. Kolegium wskazało, iż w decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. w sposób wyczerpujący wyjaśniło, kto był stroną postępowania zakończonego tą decyzją, a prowadzonego z wniosku Gminy Ł. oraz K. i W. małż B. Kolegium uznało za niezasadne odnoszenie się do poruszanych przez stronę skarżącą, merytorycznych kwestii związanych z wydaniem objętej postępowaniem wznowieniowym decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. W ramach postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją Kolegium nie ustalało, jaki jest status działki nr 2166 oraz czy jest ona uwidoczniona w ewidencji gruntów wsi Ł. Nie dokonywało również oceny przeprowadzonego przez Wójta Gminy Ł postępowania podziałowego zakończonego decyzją tego organu z dnia 31 grudnia 2004 r. W ocenie Kolegium, okoliczności te pozostawały bez związku z prowadzonym postępowaniem wznowieniowym i nie miały znaczenia dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B z dnia [...] lipca 2010 r. nie naruszają prawa. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż będąca przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja tego organu z dnia [...] lipca 2010 r. odmawiająca uchylenia ostatecznej decyzji Kolegium z dnia [...] sierpnia 2009 r. wydane zostały w trybie wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania, uregulowane w art. 145 – 152 k.p.a., jest jednym z nadzwyczajnych trybów wzruszania decyzji administracyjnych, umożliwiającym wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ostatecznej, jeżeli postępowanie, w którym została wydana, jest dotknięte jedną z kwalifikowanych wad wskazanych w art. 145 § 1, 145a § 1 i - od dnia 11 kwietnia 2011 r. – również w art. 145b § 1 k.p.a. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania składa się z dwóch etapów. W pierwszym z nich badane są formalne podstawy wznowienia, tj. czy wnioskodawca zachował termin do zgłoszenia żądania wznowienia postępowania oraz czy wskazał jedną z przesłanek wznowienia wskazanych w powołanych wyżej przepisach k.p.a. Etap ten kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu albo odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 1 i 3 k.p.a.) Wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania inicjuje drugi etap postępowania wznowieniowego, w którym właściwy organ bada, czy w sprawie rzeczywiście zaistniała podstawa wznowienia postępowania, a po przeprowadzeniu postępowania w tym zakresie, rozstrzyga sprawę co do istoty, podejmując jedno z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 151 § 1 k.p.a., tj. odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a § 1 k.p.a. lub art. 145b § 1 k.p.a., albo uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Z uwagi na to, iż żądanie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r., określało jako podstawę wznowienia art. 145a § 1 k.p.a. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt K 32/08 oraz zostało złożone z zachowaniem określonego w art. 145a § 2 k.p.a. miesięcznego terminu od wejścia w życie tego wyroku, Kolegium zasadnie wznowiło postępowanie w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...]. Podstawę wznowienia postępowania z 145a § 1 k.p.a., na którą powołał się skarżący, stanowi orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego została wydana kwestionowana decyzja. Zweryfikowanie ostatecznej decyzji administracyjnej w trybie wznowienia postępowania na mocy art. 145a § 1 k.p.a. jest zatem możliwe jedynie wówczas, gdy podstawę prawną tej decyzji stanowił przepis prawa uznany przez Trybunał za niekonstytucyjny. Ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], której uchylenia we wznowionym postepowaniu zażądał skarżący, wydana została na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 157 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.). Tymczasem w powołanym w skardze o wznowienie postępowania orzeczeniu z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt K 32/08 Trybunał Konstytucyjny orzekł o zgodności art. 33 i art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) z art. 165 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ulega w związku z tym wątpliwości, iż przepisy, na podstawie których wydana została decyzja z dnia [...] sierpnia 2009 r., nie zostały poddane kontroli Trybunału Konstytucyjnego w postępowaniu zakończonym powołanym wyżej wyrokiem z dnia 29 października 2009 r. Sąd uznał zatem, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. zasadnie odmówiło uchylenia we wznowionym postępowaniu własnej decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r., bowiem decyzja ta została oparta na przepisach prawa, których konstytucyjności Trybunał w wyroku z dnia 29 października 2009 r. nie ocenił i nie podważył. Dodać ponadto należy, iż w powołanym wyroku Trybunał Konstytucyjny uznał powołane przepisy p.p.s.a. za zgodne z Konstytucją. Skład orzekający w niniejszej sprawie podzielił natomiast zawarty w skardze zarzut, iż zarówno w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji z dnia [...] lipca 2010 r., Kolegium nie wyjaśniło, czy w sprawie wystąpiły inne niż wskazana w skardze przesłanki wznowienia postępowania. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się bowiem, iż w postępowaniu wznowieniowym organ powinien uczynić przedmiotem badań nie tylko przesłankę wymienioną w postanowieniu o wznowieniu postepowania, ale również inne przesłanki wynikające z k.p.a. (tak m. in. wyrok NSA z dnia 15 listopada 1999 r., FSA 1/99, ONSA 2000, nr 2, poz. 45). Uchybienie to nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, ponieważ, w ocenie sądu, żadna z przesłanek wznowienia postępowania w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Skarżący odwołał się w skardze do podstaw wznowieniowych określonych w art. 145 § 1 pkt 1, 2, 4, 5, 6 i 7 kpa. Nie wskazał jednak okoliczności, które umożliwiłyby ocenę, iż którakolwiek z tych podstaw zaistniała. Nie wynika to również z akt sprawy. Materiał zgromadzony w aktach sprawy nie daje podstaw od oceny, iż dowody które legły u podstaw wydania decyzji dotychczasowej okazały się fałszywe, czy też decyzja ta została wydana w wyniku przestępstwa (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 kpa). W postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji dotychczasowej strona skarżąca brała udział. Oczywiste więc jest, że podstawa wznowieniowa określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa również nie wystąpiła. Dotyczy to także podstaw wskazanych w art. 145 § 1 pkt 6 i 7 kpa. Wydanie decyzji dotychczasowej nie wymagało stanowiska innego organu (art. 145 § 1 pkt 6 w zw. z art. 106 kpa). Przesłanką wydania decyzji dotychczasowej nie było też rozstrzygnięcie jakiegokolwiek zagadnienia wstępnego. Oznacza to brak podstawy wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 7 kpa. W związku z tym, iż w sprawie niniejszej nie zachodziła żadna z podstaw wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kolegium z dnia [...] sierpnia 2009 r., organ ten słusznie uznał za zbędne odniesienie się do zgłoszonych przez skarżącego w toku postępowania wznowieniowego wniosków o zbadanie, czy wobec działki [...] toczy się - wszczęte w 2007 r. - inne postępowanie podziałowe, jak się ono zakończyło i czy Uchwała Rady Gminy w Ł. z dnia [...] lutego 2005 r. [...] w przedmiocie bezprzetargowego zbycia nieruchomości oraz wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od ceny sprzedaży pozostaje w obrocie prawnym. Obowiązek zbadania we wznowionym postępowaniu istoty sprawy powstaje bowiem po stronie organu jedynie wówczas, gdy uprzednio ustali on istnienie podstawy wznowienia postępowania (art. 149 § 2 k.p.a.). Mając na uwadze powyższe, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi Zespołu Szkół w Ł., w związku z czym oddalił ją jako bezzasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.