II SA/Lu 1046/12

PostanowienieWSA w Lublinie2012-12-18

Skład orzekający: sędzia NSA Jerzy Dudek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na działalność spółki wodnej, zarzucająca naruszenie statutu, mieści się w kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na działalność spółki wodnej, nawet jeśli zarzuca naruszenie jej statutu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Działalność spółki wodnej nie jest objęta zakresem kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 PPSA, ani nie przewidują jej przepisy ustaw szczególnych. Spółka wodna nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu ustrojowym i funkcjonalnym.
Stan faktyczny
M. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na działalność Gminnej Konserwacyjnej Spółki Wodnej, zarzucając naruszenie jej statutu. Spółka wodna w odpowiedzi wskazała na brak nieprawidłowości w jej działalności, potwierdzony kontrolami innych organów. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na działalność Gminnej Konserwacyjnej Spółki Wodnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 29 października 2012 r. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na działalność Gminnej Konserwacyjnej Spółki Wodnej , zarzucając zarządowi spółki brak przestrzegania przepisów statutu spółki. W odpowiedzi na skargę Gminna Konserwacyjna Spółka Wodna wskazała, że kontrole przeprowadzone w spółce przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział , Wojewodę i Starostę Powiatowego wykazały, iż w działalności spółki nie było żadnych nieprawidłowości, w tym nie doszło do nadużyć finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga M. J. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) określa zakres kognicji sądu administracyjnego, stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z kolei w myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest działalność spółki wodnej. Tak określony zakres przedmiotowy skargi nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego. Sądowej kontroli "działalności" spółki wodnej nie przewiduje również przepis żadnej z ustaw szczególnych, do których odsyła art. 3 § 3 p.p.s.a. Ponadto, jak stanowi art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., kontrola sądowa obejmuje jedynie akty, czynności, a także bezczynność i przewlekłość administracji publicznej. Oznacza to, że zakres podmiotowy tej kontroli obejmuje wyłącznie organy administracji w znaczeniu ustrojowym i funkcjonalnym, do których spółka wodna nie należy. Z art. 164 i następnych ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 145) wynika bowiem, że mająca osobowość prawną spółka wodna to dobrowolne zrzeszenie osób łączące substrat majątkowy oraz aktywność właścicieli lub użytkowników gruntów dla celów prowadzenia na tych gruntach prac związanych z gospodarką wodną, zbliżone pod względem statusu prawnego i formy organizacyjnej do stowarzyszenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 – 5 tego przepisu. Skoro zatem, jak wyżej wskazano, działalność spółki wodnej nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego, skarga M. J. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło