II SA/Lu 105/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]. znak [..] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 28 lutego 2007 r. J. F. wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 21 stycznia 2007 r. w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania przez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi wraz z załącznikami poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin ten upłynął bezskutecznie, gdyż skarżący nie uzupełnił braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 49 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba ze ustawa stanowi inaczej. W związku z tym, iż do skargi J. F. z dnia 21 stycznia 2007 r. nie zostały dołączone jej odpisy wraz z załącznikami, Sąd wezwał skarżącego do nadesłania dwóch egzemplarzy odpisów skargi wraz z załącznikami poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Skarżący nie wykonał wezwania w ciągu siedmiu dni od dnia jego doręczenia, co nastąpiło w dniu 8 marca 2007 r. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym, skarga J. F., jako zawierająca braki, których skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.