II SA/Lu 1053/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca) Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie przyznania zasiłku rodzinnego - w zakresie wniosku P. P. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. K. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie przyznania zasiłku rodzinnego. Po wyznaczeniu rozprawy na dzień 25 stycznia 2018 r. i zawiadomieniu o niej stron - w dniu 12 stycznia 2018 r. wpłynął do Sądu wniosek P. P. o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu z tej skargi w charakterze uczestnika postępowania na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Wnioskodawczyni wyjaśniła, że jest stroną zawartej z mężem skarżącej P. Z. umowy dzierżawy gruntów rolnych i leśnych, którą jako uczestniczka chce przedstawić jako dowód w sprawie. Następnie na wyznaczonej rozprawie sadowej, J. Z. – ojciec wnioskodawczyni, działający w jej imieniu, oświadczył, że cofa powyższy wniosek. W świetle powyższego, postępowanie zainicjowane tym wnioskiem podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 33 § 2 P.p.s.a. - udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego (...). Zasada dyspozycyjności w postępowaniu sądowoadministracyjnym uprawnia natomiast podmiot składający taki wniosek do jego cofnięcia. Skoro zatem J. Z., działający jako pełnomocnik wnioskodawczyni P.P. skorzystał z tego prawa i cofnął na rozprawie wniosek, należało umorzyć postępowanie w tym zakresie. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.