II SA/Lu 1054/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę budynku mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. G. G.wniósł skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę budynku mieszkalnego. Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu od skargi został doręczony skarżącemu – w trybie doręczenia zastępczego – w dniu 28 kwietnia 2015 r. (k. 39). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony skarżącemu w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. Powołany przepis normuje instytucję doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie zastępcze pisma, o jakim mowa w art. 72 P.p.s.a. okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie których przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). W związku z niemożnością doręczenia wezwania skarżącemu osobiście – w myśl art. 67 § 1 k.p.a. - przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu została awizowana oraz pozostawiona w placówce pocztowej w L. w dniu 14 kwietnia 2015 r. Ponownego awizowania dokonano w dniu 22 kwietnia 2015 r. (k. 39). Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2015 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 5 maja 2015 r., skarżący nie uiścił wpisu od skargi, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.