II SA/Lu 106/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej dla rodziny zastępczej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu [...] r. S. Z. złożyła za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] przyznającą świadczenie na pokrycie kosztów związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych lub innych zdarzeń mających wpływ na jakość sprawowanej opieki – jednorazowo w miesiącu sierpniu 2019 r., w wysokości 1500 zł na częściowe pokrycie kosztów zakupu łóżka piętrowego, dwóch materacy i kołdry. Następnie w piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.