II SA/Lu 1061/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 1061/13, w ten sposób, że: zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz B. M. i J. M. 1 500 (tysiąc pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia 12 października 2013 r. B. M. i J. M., reprezentowani przez pełnomocnika – [...] P. M., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W treści skargi pełnomocnik skarżących zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 10 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 8 września 2014 r. (k. 51). W dniu 22 września 2014 r. (data nadania – k. 65) złożył on wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów uiszczonej przez skarżących opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek skarżących o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów postępowania jest zasadny. Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Poza tym według art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie, skarżący są reprezentowani przez [...], który w skardze z dnia 12 października 2013 r. zgłosił żądanie zwrotu kosztów postępowania. Wobec pominięcia orzeczenia o kosztach postępowania w wyroku z dnia 10 lipca 2014 r., wniosek o uzupełnienie wyroku należało uznać za uzasadniony. Ponadto wniosek ten został złożony w ustawowym terminie. Skarżący opłacili w niniejszej sprawie, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis sądowy od skargi w wysokości 266 zł (4% od wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej 6 633 zł). Nadto uiścili oni opłatę skarbową w wysokości 34 zł od udzielonych pełnomocnictw (2 x 17 zł), zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 w związku z częścią IV Załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 1282 ze zm.). Na niezbędne koszty postępowania poniesione przez skarżących składa się również wynagrodzenia ich pełnomocnika, które zgodnie z § 15 pkt 1 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "a" w związku z § 6 pkt 4 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) wynosi 1 200 zł. Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.