II SA/Lu 1063/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca) Asesor, WSA Jerzy Drwal, Protokolant Starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi [...] Sp. J. D. T., A.T., N. T. w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę Decyzją z dnia [...]października 2005r., znak: SKO.0073[...] wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa w zw. z art. 59ust.1 i art.61 ust.1 pkt.1-5 i art. 85 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania "[...]" A. T., N. T., D. T. Spółka [...] w L. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]lipca 2005r., znak:AAB.I.[...] odmawiającą zmiany decyzji własnej z dnia [...] listopada 2001r., znak:AAB.I.[...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji paliw gazu płynnego, warsztatu elektromechanicznego wraz z uzbrojeniem i zagospodarowaniem terenu, w tym realizacji zjazdów z ul. [...] na działce nr 71/3 położonej przy ul. [...]I w L. w zakresie przedłużenia ważności powołanej decyzji. Spółka "[...]" A. T., N. T., D. T. Spółka [...] w L. domagała się zmiany w trybie art. 155 kpa decyzji z dnia [...] listopada 2001r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego dla ich inwestycji polegającej na budowie stacji paliw na działce nr 71/3 położonej w L. przy [...]. Organy stwierdziły, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku, ponieważ w dacie składania wniosku tj. w dniu 22 stycznia 2005r. decyzja już była nieważna, bowiem termin jej ważności upłynął z dniem 31 grudnia 2003r. określonym w tej decyzji. Ponadto organy wyjaśniły, że wniosek był rozpatrywany na gruncie obowiązującej od dnia 11 lipca 2003r. ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.), która zasadniczo zniosła wymóg uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, pozostawiając go wyłącznie do przypadków, gdy na danym terenie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wprawdzie dla terenu, na którym znajduje się przedmiotowa działka, nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jednak z uwagi na fakt, że aktualnie obowiązująca ustawa określa inne przesłanki i zasady wydawania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, nie można na jej podstawie zmienić decyzji wydanej na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Skargę do sądu administracyjnego wniosła "[...]" Spółka [...] D. T., A. T., N. T., domagając się uchylenia powyższej decyzji Kolegium. Skarżąca zarzuciła, że organy nie zastosowały w sprawie art.85§1i2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, całkowicie pomijając okoliczność, iż wyrokiem z dnia 19 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Nr 1688/Lu/2002 o zmianie planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej przedmiotowej działki, a zatem nie było podstaw do wydania przez Prezydenta Miasta decyzji z dnia [...] grudnia 2002r. o wygaśnięciu decyzji z dnia [...]listopada 2001r. na tej podstawie, iż ustalenia nowego planu miejscowego są sprzeczne z wydaną decyzją o warunkach zabudowy. Skarżąca wywiodła, że skoro zachodzą przesłanki przewidziane w art.156§1pkt.2kpa do stwierdzenia nieważności decyzji "wygaszającej", tym samym decyzja z dnia [...]listopada 2001r. o ustaleniu warunków zabudowy dla ich inwestycji nadal obowiązuje. Skarżąca wyjaśniła również, że nie ubiegała się o udzielenie pozwolenia na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, ponieważ toczyły się w tym czasie dwa postępowania sądowoadministracyjne, w tym zakończone wskazanym wyżej wyrokiem WSA w Lublinie oraz poprzedzające je postępowanie w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Lu 625/02, w którym sąd stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta o oddaleniu protestu. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżąca przytoczyła tezę Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w sprawie sygn. akt SA/Gd 3157/95 (lex 44161). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1§1i1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Skarżący domagali się zmiany w trybie art.155 kpa decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw poprzez przedłużenie terminu jej ważności, który upłynął z dniem 31 grudnia 2003r. Zgodnie z powołanym przepisem decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Decyzja, której zmiany domaga się skarżąca jest wprawdzie decyzją ostateczną, ale zmianie sprzeciwiają się obowiązujące przepisy. Została ona bowiem wydana na gruncie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, która przewidywała obowiązek wskazania okresu jej ważności (art. 42ust.1pkt.7) Stwierdzić jednak należy, że w dacie wydawania zaskarżonych decyzji, a nawet już w chwili składania przez skarżącą wniosku o zmianę w dniu 7 lutego 2005r. obowiązywały przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717), które nie przewidują możliwości wskazania w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu okresu jej ważności (art. 54 w zw. z art. 64). Z tego względu obecnie nie ma podstaw prawnych do "wydłużania" terminu określonego w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, zaś decyzja, która zawierałaby określenie terminu ważności dotknięta byłaby w tej części nieważnością.(por. Z. Kostka w Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz i przepisy wykonawcze., Ośrodek Doradztwa i Doskonalenia Kadr, Sp. z o. o., Gdańsk 2004, s. 106) Poza tym aktualnie obowiązująca ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zasadniczo wyeliminowała obowiązek wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzję taką wydaje się wyłącznie wtedy, gdy dotyczy terenu, który nie został objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jest to zatem istotna zmiana w stosunku do ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, na podstawie której została wydana przedmiotowa decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji skarżącej. Ponadto obie ustawy przewidują różne tryby i warunki wydania takiej decyzji, dlatego zgodzić się należy z poglądem organów rozpoznających sprawę, iż przedmiot decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wydawanych na podstawie art. 39 ust.1 i 2 oraz art. 41-43 "starej" ustawy, jak i art. 4 ust.2 oraz art. 59-61 "nowej" ustawy nie jest ten sam. Wbrew zarzutom skargi organ rozpoznając wniosek o zmianę decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na podstawie art. 155 kpa miał obowiązek uwzględniać przepisy aktualnie obowiązującej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem skarżąca złożyła wniosek o zmianę już w czasie obowiązywania tej ustawy. Skoro zatem przepisy tej ustawy nie przewidują określenia w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy okresu jej ważności, zatem zachodzi sprzeczność obowiązujących przepisów prawa, o której mowa w art. 155kpa, dlatego zmiana przedmiotowej decyzji nie jest dopuszczalna. W konsekwencji rozważanie zarzutów skargi, w szczególności niezastosowania w sprawie art. 85 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nieważności decyzji "wygaszającej" jest zbędne. Z tych względów należało skargę oddalić na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)