II SA/Lu 1063/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i przywrócenia stanu pierwotnego wykonanych robót budowlanych oddala skargę. Decyzją z dnia ...Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z dnia ....o odmowie nałożenia na E.F. P. w L. obowiązku wstrzymania wykonanych robót polegających na remoncie ulicy K. km 0+000 do 0+081,66 wraz ze skrzyżowaniem z ulicą P. w Z. oraz przywrócenia stanu pierwotnego. W uzasadnieniu wskazano, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek P. P. z dnia 24 stycznia 2001r. o wstrzymanie robót budowlanych przy remoncie ulicy K. na odcinku km 0+000 do 0+081,66 prowadzonych bezpośrednio przy stanowiącym jego współwłasność budynku mieszkalnym nr ... i sprawdzenie legalności tego remontu. Organ I instancji podczas kontroli ustalił, że prowadzone są roboty budowlane związane z remontem ulicy K. na odcinku przylegającym bezpośrednio do tego budynku. Wykonano roboty rozbiórkowe istniejącego chodnika z krawężnikami przylegającymi do ściany kamienicy i ułożono nowy krawężnik w linii oznaczonej na planie realizacyjnym. Roboty realizowane były zgodnie ze zgłoszeniem przyjętym przez Prezydenta Miasta dnia 8 listopada 2010r. i stanowiącym jego integralną część projektem budowlanym remontu ulicy. Zgłoszenie określało wykonanie robót budowlanych przy remoncie ulicy K. km 0+000 do 0+081,66 wraz ze skrzyżowaniem z ulicą P. w Z. na działkach nr ... oraz przy remoncie parkingu na działce nr ... Nie stwierdzono wykonania wykopu, a jedynie wzruszony i zniwelowany grunt po rozbiórce istniejącego dotychczas chodnika. Inwestycja została zakończona, zaś roboty budowlane objęte dokonanym zgłoszeniem nie wymagały złożenia przez inwestora organowi zawiadomienia o ich zakończeniu. Wobec powyższego postanowieniem z dnia ...organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie, jednak postanowienie to zostało uchylone przez organ odwoławczy w dniu ... Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji odmówił na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nałożenia na inwestora - E.F. P. w L. obowiązku wstrzymania wykonanych robót polegających na remoncie ulicy K. km 0+000 do 0+081,66 wraz ze skrzyżowaniem z ulicą P. w Z. oraz przywrócenia stanu pierwotnego, a organ odwoławczy podzielił to rozstrzygnięcie. Organ wskazał, że inwestor wykonał roboty po dokonaniu zgłoszenia, a zatem nie zachodzą przesłanki określone w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, poza tym roboty zostały już zakończone, a zatem nie można ich wstrzymać. Organ odwoławczy wskazał, że z opisu robót budowlanych nazwanych remontem ulicy i wyszczególnionych w zgłoszeniu oraz w projekcie budowlanym stanowiącym załącznik do tego zgłoszenia wynika, że planowane roboty polegają na przebudowie ulicy K. Na przebudowę również wymagane jest zgłoszenie zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 12 w zw. z art. 30 ust.1 pkt 2 Prawa budowlanego. Ponadto decyzją z dnia ...Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę oświetlenia ulicy K. na odcinku km 0+000 do 0+081,66, co świadczy o tym, że roboty były prowadzone zgodnie z wymogami przepisów prawa budowlanego, a nie w warunkach samowoli budowlanej. Podnoszona w odwołaniu kwestia innego odcinka ulicy w protokole komisji ruchu drogowego z dnia 15 października 2010r. niż w dokonanym w dniu 28 października 2010r. zgłoszeniu robót budowlanych pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem wskazany w zgłoszeniu odcinek ulicy zawiera się w odcinku podanym w protokole. Dokonanie przez inwestora w zgłoszeniu korekty robót budowlanych, jakie zamierza realizować, było dopuszczalne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie P. P. domagał się uchylenia decyzji organów obu instancji. Skarżący podniósł, że wykonane roboty stanowiły część większej inwestycji polegającej na budowie centrum handlowego "G." w Z. przy ul. K., w związku z czym inwestor "R." z L. zobowiązany był do uzyskania na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o drogach publicznych usprawnienia układu komunikacyjnego w tej części miasta. W konsekwencji inwestor uzyskał odpowiednie decyzje na przebudowę ulicy K. na odcinku od km 0+081,66 do km 1+065,72km (II etap) wraz z przebudową oświetlenia ulicznego, budową sieci teleinformatycznej, budową kanalizacji deszczowej, przebudową urządzeń telekomunikacji i usunięciem kolizji (a także ulicy P. i ulicy N. o określonych długościach). Zdaniem skarżącego pozwoleniem powinien być objęty również odcinek przy jego budynku mieszkalnym tj. I etap inwestycji – odcinek km 0+000 do 0+081,66, co wynika z art. 33 i art. 3 ust. 1 pkt 13 Prawa budowlanego, tym bardziej, że decyzja środowiskowa obejmowała również działki skarżącego nr ... – z dokumentacji budowlanej etapu I wynika, że ulica ma przebiegać przez działkę skarżącego, w miejscu w którym znajduje się jego lokal mieszkalny. Niezależnie od tego, zdaniem skarżącego, wykonane na odcinku km 0+000 do 0+081,66 roboty budowlane przeprowadzone zostały bez wymaganej decyzji środowiskowej, stanowiły przebudowę, a nie remont, rozbudowano parking do 20 miejsc, na co konieczne było uzyskanie pozwolenia na budowę, przybliżono do budynku skarżącego jezdnię do 60 cm, w miejscu pierwotnie znajdującego się wjazdu na jego posesję wybudowano nowe przejście dla pieszych (ul. P.), uniemożliwiając mu przywrócenie stanu pierwotnego, wprowadzono ruch dwukierunkowy pogarszając dopuszczalne normy hałasu i ruch ten ze względu na bardzo bliską odległość jezdni od kamienicy powoduje drgania i wibracje, które uszkadzają tę kamienicę, podniesiono również poziom ulicy oraz chodnika o ok. 3 grubości, co powoduje zalewanie elewacji wschodniej budynku wodami opadowymi, w trakcie wykonywania robót uszkodzono również narożniki kamienicy oraz elewacje od ulic K. i prawdopodobnie fundamenty. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Postępowanie toczyło się na skutek wniosku jednego ze współwłaścicieli budynku położonego przy ul. K. w Z. o skontrolowanie czy prace budowlane wykonywane przy tej ulicy prowadzone były na podstawie pozwolenia na budowę i o wstrzymanie tych robót. Prawidłowo organ stwierdził, że nie ma podstaw do wstrzymania robót budowlanych oraz nałożenia na inwestora E.F. P. w L. obowiązków, o których mowa w art. 51 w zw. z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz.1623 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Z przepisów tych wynika, że w razie gdy roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 tj. bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska lub na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź przepisach, organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych i nakłada określone obowiązki tj. nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego lub nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem albo w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nakłada obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz w razie potrzeby wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Należy podkreślić, że w sytuacji gdy roboty zostały już zakończone, postanowienia o wstrzymaniu nie wydaje się, a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Prawidłowo organ ustalił, że przedmiotowa inwestycja została zakończona, bowiem ulica K. jest już użytkowana, a więc żądanie wstrzymania inwestycji jest bezprzedmiotowe; zasadnie również organ stwierdził, że nie została ona zrealizowana w warunkach, o których mowa w art. 50 ust. 1 ustawy. Roboty budowlane prowadzone były na podstawie zgłoszenia przyjętego przez Prezydenta Miasta dnia 8 listopada 2010r. i zgodnie ze stanowiącym jego integralną część projektem. Zgłoszenie obejmowało wykonanie robót budowlanych przy remoncie ulicy K. km 0+000 do 0+081,66 wraz ze skrzyżowaniem z ulicą P. w Z. na działkach nr ...oraz remont parkingu na działce nr .... Słusznie organ zauważył, że wprawdzie w zgłoszeniu nazwano przedmiotową inwestycję "remontem ulicy", to jednak obejmowało ono czynności polegające na przebudowie drogi, co wynika wprost z załączonego do tego zgłoszenia projektu, w którym jest mowa o "projektowanej przebudowie – remoncie ulicy K." (k.7 akt admin.). Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 12 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy przebudowa drogi wymaga zgłoszenia, a nie pozwolenia na budowę, a zatem prawidłowo inwestor dokonał zgłoszenia tej inwestycji i na podstawie tego zgłoszenia inwestycję zrealizował. Prawidłowo zatem organ uznał, że nie było podstaw do wydania decyzji nakładającej na inwestora określone w art. 51 ust.1 ustawy obowiązki. Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący podnosi, że przedmiotowe roboty budowlane powinny być objęte decyzją o pozwoleniu na budowę, ponieważ związane były z większym przedsięwzięciem – budową centrum handlowego. Stanowisko to nie jest uzasadnione w świetle powołanych przepisów art. 29 ust. 2 pkt 12 i art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy. Inwestor realizujący budowę centrum handlowego ma wprawdzie obowiązek usprawnienia układu komunikacyjnego w obrębie tego centrum - zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tekst. jedn. z 2013r., poz. 260), który stanowi, że budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia – jednak inwestor ma możliwość wyboru sposobu, w jaki dokona niezbędnej budowy bądź przebudowy dróg, w tym ma prawo określić etapy realizacji tych robót. Również podnoszony przez skarżącego zarzut uszkodzenia wskutek przebudowy ulicy K. jego kamienicy nie może być uwzględniony w niniejszym postępowaniu, lecz może być ewentualnie podnoszony w drodze cywilnej. Mając powyższe na uwadze, skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw prawnych, podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.)