II SA/Lu 1067/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie NSA Ewa Gdulewicz, NSA Anna Kwiatek (spr.), Protokolant st. ref. Marta Ścibor, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych - uchyla zaskarżoną decyzję Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , po rozpoznaniu odwołania L.K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003r. nakazującą rozbiórkę zbiornika na ścieki sanitarne na działce Nr 166 w P. , uchylił tę decyzję w całości i nakazał L.K. przebudowę przedmiotowego zbiornika poprzez szczelne zamurowanie lub zabetonowanie istniejącego otworu do usuwania nieczystości usytuowanego w odległości 0,6 m od granicy działki sąsiedniej i 0,5 m od drogi gminnej oraz wykonanie nowego otworu do usuwania nieczystości usytuowanego co najmniej w odległości 2m od granicy działki sąsiedniej i 2m od drogi gminnej, ze szczelnym przykryciem z zamykanym otworem do usuwania nieczystości i odpowietrzeniem wyprowadzonym co najmniej 0,5m ponad poziom terenu. Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji wskazano art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 prawa budowlanego (Dz.U. 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz § 35 i § 36 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano, że zbiornik na nieczystości ciekłe o ścianach i przykryciu żelbetowym, wymiarach zewnętrznych 3,00 x 2,65 m, głębokości ok.1,6m usytuowany jest w odległości 0,6 m od granicy działki sąsiedniej stanowiącej własność G.G. i ok. 0,5 m od drogi publicznej. Otwór do usuwania nieczystości o wymiarach 0,65 x 0,65 m znajduje się w narożu zbiornika w odległości 0,5 m od działki G.G. i 0,6 m od drogi publicznej, a pokrywa otworu wykonana jest z dwóch desek. Oceniając ustalenia faktyczne organu I instancji dokonane na podstawie wyjaśnień stron i zeznań świadków, organ odwoławczy uznał, że zbiornik wykonany został w latach 1974-1975, a jego usytuowanie niezgodne było z obowiązującym wówczas § 56 zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego. Organ odwoławczy uznał jednak, że istnieje możliwość doprowadzenia wybudowanego zbiornika do stanu zgodnego z prawem tj. z § 36 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. poprzez wykonanie obowiązków określonych w sentencji decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego podlegają, po dniu 1 stycznia 2004r. , rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. Nr 153, poz.1270). Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem § 36 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., wskazanym jako jej podstawa prawna i mającym umożliwić doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Wykładnia tego przepisu dokonana została wbrew jego treści oraz wbrew treści § 36 ust. 1 tegoż rozporządzenia. Zgodnie z § 36 ust. 1 rozporządzenia, odległość pokryw i wlotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów, nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych urządzeń sanitarno-gospodarczych o pojemności do 10m3 powinna wynosić co najmniej: 1/ od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi (...) – 15 m, 2/ od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego – 7,5 m. Zgodnie z § 36 ust. 2 rozporządzenia, w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości urządzeń sanitarno-gospodarczych, o których mowa w ust. 1, powinny wynosić co najmniej: 1/ od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi – 5 m(...), 2/ od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego – 2 m. Nie może być wątpliwości, że urządzenia sanitarno-gospodarcze, o których mowa w ust. 1 § 36 to zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe, doły ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobne urządzenia, których pojemność nie przekracza 10m3 . W związku z tym określone w § 36 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia odległości do granicy działki, drogi lub ciągu pieszego dotyczą usytuowania zbiornika bezodpływowego, a nie jak przyjął organ, usytuowania pokryw i wlotów wentylacji z tych zbiorników. Usytuowanie pokryw i wlotów względem granicy działki sąsiedniej i drogi określa § 36 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia , ustalając odległość na 7,5 m. Poza oceną pozostawił organ okoliczność, że ustalone przez organ I instancji wymiary zbiornika (3,00 x 2,65 x 1,60) wskazują, iż jego pojemność przekracza 10m3, co wykluczałoby zastosowanie § 36 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 134 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.