II SA/Lu 1071/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (spr.), Sędziowie Asesorzy WSA Jerzy Drwal, Wojciech Kręcisz, Protokolant referent stażysta Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi H. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie inne-zmiany terminu wykonania nałożonych obowiązków oddala skargę " Sygn. akt II SA/Lu 1071/03 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [...] lipca 2003r., znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu odwołań H.K. i H.C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003r., znak: [...], odmawiającej zmiany terminu wykonania obowiązku nakazanego decyzją z dnia [...]lutego 2003r., znak[...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz.1126 z późn. zm. ) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I instancji nałożył na H.K. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane, obowiązek wykonania, w terminie do dnia 31 maja 2003r. ściśle określonych czynności, mających na celu doprowadzenie robót budowlanych, wykonanych samowolnie przy remoncie budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce o nr ewid.132 w W. do stanu zgodnego z prawem. Pismem z dnia 27 maja 2003r. inwestor H.K. wystąpił do organu I instancji z wnioskiem o przedłużenie wskazanego terminu o dwa miesiące ze względu na chorobę projektanta, który nie może dokończyć dokumentacji. Organ I instancji uznał, że nie ma możliwości zmiany terminu i w dniu [...]czerwca 2003r. wydał decyzję odmowną na podstawie art. 155kpa.( znak: [...]) Organ odwoławczy rozpatrując odwołania H.K. i H.C., będącego właścicielem sąsiedniej nieruchomości stwierdził, że decyzja organu jest prawidłowa, ponieważ w sprawie brak jest zgody wszystkich stron postępowania na dokonanie zmiany terminu, wymaganej w art. 155 kpa. Jak bowiem wynika z materiału dowodowego, H.C. nie zgadza się na zmianę terminu wykonania nałożonego na H.K. obowiązku. Od decyzji tej H.C. wniósł skargę do sądu administracyjnego, domagając się jej uchylenia. W skardze podkreślił, że H.K. wykonuje roboty budowlane samowolnie i niezgodnie z przepisami prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, do czego jest uprawniony w świetle art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269) Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W świetle art. 155 kpa decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracyjny, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym słuszny interes strony lub interes społeczny. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych decyzją, na mocy której strona nabyła prawo, jest również decyzja nakładająca obowiązek. Jej zmiana bowiem może powodować nałożenie obowiązku w większym wymiarze bądź na mniej korzystnych warunkach ( np. zmiana terminu wykonania obowiązku) , a tym samym pogorszyć sytuację prawną strony ( por. orzecz. NSA z 18 lutego 1999r., IV SA 251/97, orzecz. NSA z 21 marca 1995r., SA/Po 2119/94 ) Przepis art.155kpa stanowi, że decyzję, mocą której strona nabyła prawa można wzruszyć wówczas, gdy na zmianę wyrażą zgodę wszystkie strony i gdy jednocześnie przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony, a przepisy szczególne się temu nie sprzeciwiają. W orzecznictwie przyjmuje się, że dokonanie zmiany decyzji lub jej uchylenie bez zgody wszystkich stron powoduje, że jest ona dotknięta wadą nieważności, określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa ( por. orzecz. NSA z 4 lutego 1999r., IV SA 1089/96, orzecz. NSA z 4 grudnia 1981r., I SA 2408/81). Przesłanki wymienione w powołanym art. 155 kpa muszą wystąpić łącznie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że będący stroną postępowania skarżący H.C. nie wyraża zgody na przedłużenie terminu wykonania przez H.K. określonych czynności, w tym zlikwidowania otworów okiennego i drzwiowego w ścianie budynku od strony działki skarżącego, wskazanego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...]lutego 2003r. Okoliczności sprawy również nie wskazują, by słuszny interes strony lub interes społeczny , przemawiały za dokonaniem takiej zmiany. W świetle powyższego, z uwagi na brak ustawowych przesłanek, organ administracyjny nie mógł - na podstawie art. 155 kpa - wzruszyć decyzji ostatecznej i zmienić terminu wykonania określonych obowiązków, nałożonych na H.K.. Ponadto należy podkreślić, że zaskarżona decyzja zgodna jest z żądaniem skarżącego i nie zmienia jego sytuacji prawnej. Z tego względu zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ).