II SA/Lu 1074/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. Z. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], uchylającą w całości decyzję organu pierwszej instancji i ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie dwóch budynków handlowo-usługowych wraz z infrastrukturą, miejscami postojowymi, utwardzeniem, placami manewrowymi oraz zjazdem położonej w L przy ul. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zaskarżona decyzja pozwala A. M. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą O. A. M. na wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. Podniósł także, że w orzecznictwie podnosi się, że decyzja o warunkach zabudowy podlega swoistemu wykonaniu, bowiem kształtuje prawa i obowiązki stron w zakresie sposobu zagospodarowania terenu. Decyzja w tym przedmiocie tworzy dla inwestorów prawo do zagospodarowania terenu w sposób w nich podany, zaś dla pozostałych stron obowiązek znoszenia dopuszczonej tym aktem administracyjnym zmiany. Strona skarżąca zwróciła uwagę, że mogą być następnie wykorzystane w postępowaniach, prowadzonych na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane. W związku z tym, że decyzja o warunkach zabudowy jest pierwszym etapem do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, jedynie wstrzymanie wykonania decyzji w zaskarżonej części jako wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej może przeciwdziałać następstwom skorzystania z uprawnienia wykreowanego przez decyzję o warunkach zabudowy, a więc uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, co niewątpliwie wiązałoby się ze spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Brak wstrzymania zaskarżonej decyzji może doprowadzić bowiem do sytuacji, w której inwestor uzyskując pozytywną decyzję o pozwoleniu na budowę rozpocząłby realizację inwestycji, której rozpoczęcie umożliwiło w pierwszej kolejności wydanie pozytywnej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśnić należy, że decyzja ustalająca warunki zabudowy, z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. Ustalenie warunków zabudowy terenu nie przesądza jeszcze o lokalizacji inwestycji, nie upoważnia też do rozpoczęcia robót budowlanych. Ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Tym samym, z uwagi na charakter decyzji, której wstrzymania domaga się skarżący, nie można mówić o ewentualnym powstaniu skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a zatem nie jest możliwe - w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. - wstrzymanie wykonania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. W ocenie Sądu argumentacja skarżących zawarta we wniosku odnosi się w istocie do postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, a nie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Okoliczność na którą powołuje się strona we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, tj. rozpoczęcie budowy, realizacja inwestycji, nie jest bezpośrednim skutkiem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Decyzja ta jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie może ona naruszać na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw wnioskujących w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Sama obawa, że w przyszłości takie pozwolenie może zostać wydane na podstawie zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy, nie uzasadnia jeszcze wstrzymywania jej wykonania na obecnym etapie. Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.